Łotrzyki

Dobrnęłam z trudem do końca.Po pierwsze za grube i za ciężkie. Zbiór 21 opowiadań o wszelakich złodziejaszkach, zbirach , łotrzykach. Trudno mi jednoznacznie ocenić całość bo były opowiadania ,które mnie wynudziły, nie mogłam się wczuć w akcje, już chciałam porzucić ale kolejne opowiadanie rekompensowało te niedostatki i wręcz pochłaniałam jednym tchem.Niestety tych dobrych było za mało i za krótkie.Pierwsze opowiadania, czyli Czasy są ciężkie dla wszystkich, Gospoda siedmiu błogosławieństw, Zgięta gałązka są moim zdaniem najciekawsze kolejne mnie nie porwały najgorzej wypada Zły instrument ale może dlatego mam takie odczucie bo dobrze czytało mi się poprzednie czyli Rok i dzień w Starym Theradanie. Do lektury Łotrzyków zachęciło mnie nie tyle nazwisko autora Gry o tron i okładka książki choć dopełniło chęci ale motyw przewodni antologii - "wszyscy kochają łotrzyków" do tego w różnych gatunkach literackich od kryminału, thrillera, romansu po sciene fiction, fantasty.Uwielbiam takich niegrzecznych bohaterów i nie wybrzydzam w gatunkach, stwierdziłam ,że w sam dla mnie.Jednak po przeczytaniu uważam , że nie do końca.Ciężko było mi przestawić się z opowiadania na opowiadanie, gdzie akcja w jednym toczy się w surrealistycznym , postutopijnym Nowym Orleanie a drugim mamy czasy współczesne a nawet czasy II wojny światowej. Radzę więc czytać opowiadaniami i w różnych odstępach czasu.