Lotofagi

W zeszytowej serii fantastyki naukowej Wydawnictwa Iskier poznałem Stanley G. Weinbaumana za sprawą Odyseji marsjańskiej. Powracam do niego w drugim zbiorze z tej serii Lotofagi, gdzie znów dostajemy trzy opowiadania z jego twórczości, które miałem nadzieje kolejny raz będą ciekawe. Drapieżna planeta - opowieść dziejąca się na Wenus pośród przedziwnych zwierząt i roślin, tubylców i niebezpieczeństw, w których bierze udział nasz bohater. Autor napisał w lekki sposób przyjemne opowiadanie o kłopotach i nadziejach bohaterów przeżywających wiele przygód po drodze. Czasami zabawne, innym razem zadziwiające, lecz szybko czyta się i wciągnęło mnie od samego czasu, przy którym bawiłem się dobrze. Lotofagi - druga opowieść z tymi bohaterami jakich poznajemy w Drapieżnej planecie, którzy pragną odkrywać kolejne tajemnice Wenus. Fajne opowiadanie, lekko napisane i wciągające jak pierwsze. Dobrze bawiłem się podczas czytania. Światy warunkowe - wizja urządzenia mogąca ukazywać alternatywne tory rzeczywistości to poniekąd pomysł ciekawy i pachnący podróżami w czasie. Historia dobrze napisana i ukazująca konsekwencje wynikające z decyzji bohatera. Opowiadanie lekkie, czasami zabawne i z dobrym zakończeniem. Książka Lotofagi wydana w formie zeszytowej zawiera trzy opowiadania, które sprawiły mi niejako przyjemność, bo autor pisze przystępnie, ma wyobraźnie i potrafi przedstawić życie na innych planetach w sposób świetny. Przekrój tutaj mamy niewielki z jego krótkiej twórczości, ale również ciekawy i opowiadania nie zestarzały się mimo upływu czasu. Najlepiej wypadają dwa pierwsze opowiadania, przy których najlepiej bawiłem się. Przygodowo fantastyczny charakter, odkrywanie tajemnic planety i przygody samych bohaterów były wciągające. Opisy przyrody i zwierząt niesamowite i pomysłowe, a w drugim opowiadaniu znalezienie takich istot było niezwykłe. Podobały mi się oba opowiadania ze względu na różnorodność, przygody, sekrety i lekko zabawny styl pisania jakim zostały napisane. Ostatnie opowiadanie jest również dobre, lecz zamiast wymyślania życia na planecie mamy po części pomysł z możliwością zapoznania się z różnymi wariantami rzeczywistości. Autor nawet tutaj poradził sobie dobrze i dostałem przyjemną historie fantastyczną i znacznie Inną niż oczekiwałem otrzymać. Sięgając po kolejny zbiór opowiadań z cyklu zeszytowego Wydawnictwa Iskier o tematyce fantastycznej nie spodziewałem się, że znów autor mnie zaskoczy i mimo upływu czasu nadal bronią się ciekawym pomysłem na ukazaniu życia na innych planetach i nie tylko. Napisane w lekki sposób, ciekawie, wciągająco, przystępnie, z pewną dozą humoru w dialogach, docinków, interakcji i przygód w jakich udział biorą bohaterowie. Kolejny po Odysei marsjańskiej zbiór, który podobał mi się, bo dostałem wszystko na co liczyłem. Lotofagi okazały się kolejny raz świetnym wyborem do powrotu do nich po długim czasie i nie żałuje, ze po nie sięgnąłem. Miałem pewne obawy, lecz nie zostały po nich po przeczytaniu ślad, bo opowiadania są na tyle dobre i ciekawe, że czyta się z przyjemnością. Kolejne spotkanie mogę uważać za udane i mam nadzieje, ze uda mi się coś przeczytać jeszcze autora, który pozostawił po sobie mało, ale widać w opowiadaniach jakie miałem okazje przeczytać wielką wyobraźnię i ciekawe pomysły. Dlatego będę wypatrywał nowości i może na coś trafie jeszcze jego autorstwa. Warto jednak sięgać po dawne książki, bo można spotkać fajnego pisarza, który obecnie jest zapomniany lub mało znany. Lotofagi okazały się nie tylko dobrym wyborem, lecz bawiłem się przy czytaniu świetnie. Było wciągająco, lekko i nieraz zabawnie. Dlatego jestem zadowolony i nie nudziłem się w czasie czytania. Kiedyś znów powrócę do obu zbiorów opowiadań, bo lubię taką fantastykę w krótkiej formie jaką autor tutaj zaprezentował i tym przekonał mnie do siebie.