Lodowe Słońce

Lodowe Słońce kontynuuje wątki z Zimnego Słońca. W świecie pośrednim pojawiają się echa odwiecznych wojen, archetyp miłosnej czwórcy, sny chaosu i nadchodząca po dniu noc. Zanim zapadnie powraca Generał ze świadomością, że zniszczenie świata nie wystarczy, żeby się od niego uwolnić. Lodowe Słońce to poezja metafizyczna, odnosząca się do tajemnicy natchnienia poetyckiego i wewnętrznego dialogu z tajemnicą bytu.