Lis z Martwego Lasu

#współpracabarterowa Ale urocza historia!🥹 Jest taka pełna mądrości i niezwykle nastrojowa. Ale czy tylko dla dzieci 9+? Myślę, że jest idealna również dla starszych czytelników, a nawet dla stulatków!😉 Po prostu uwielbiam ją. Śmiałam się i zarazem płakałam!  W unikatowy sposób wprowadza w sprawy śmierci, życia pozagrobowego, żałoby i nie tylko! Jest także o akceptacji siebie, poczuciu wstydu i żalu. Niesie ze sobą ponadczasowe przesłanie na temat przyjaźni i przebaczenia. Nie jest łatwo rozmawiać z dziećmi na takie tematy, prawda? A ta książka jest właśnie do tego idealna! Wpaja miłość do przyrody, uczy empatii i szacunku do innych. 💛  Trafimy tu do Martwego Lasu, gdzie mieszka Bazyl, lis który nie żyje, a zarazem jest bardzo żywym stworzeniem w swej nieśmierci. Pełni rolę nieumarłego przewodnika, jest swego rodzaju światłem dla martwych dusz, pomaga odnaleźć im odpowiednią drogę w Zaświaty. Czujecie już tę odrobinkę mroku?👻  Bazyl ma swój przytulny domek, uprawia grzybowy ogródek... Można by rzec, że jest zadowolony ze swego "nieżycia". Ale, wszystko, co dobre kiedyś się kończy... Pewnego dnia w jego drzwiach pojawia się borsuk, a właściwie borsuczyca! I to nieznośna! I coś nie może odejść w Zaświaty! Jakie przytrafią im się przygody?😁  Uwielbiam kreację Bazylego! Jest taki ludzki. Udręczony myślami, czy na pewno jest lubiany, nie przepada za swym ogarniętym szpetotą wyglądem. Któż z nas nie pragnie akceptacji otoczenia? Jest to takie rozczulające! Każdy w nim odnajdzie cząstkę siebie. Z kolei borsuczyca Coniemiara ma charakterek, jak mało kto potrafi wyprowadzić Bazyla z równowagi.  Atmosfera jest tutaj czymś niesamowitym. Z jednej strony mroczna, a jednocześnie pełna ciepła. I niezwykle nastrojowa, potrafi skruszyć serducho. Coś niespotykanego! Dodać trzeba, że są tu niezwykłe ilustracje Marcina Minora, czarno-białe a genialnie oddają klimat!  I wiecie, co? Jest w tej historii coś pokrzepiającego, niosącego nadzieję. Czytajcie, póki jest jeszcze jesienna aura. Mocno Wam polecam!