Lipowo. Kto zabił? Gra śledcza na podstawie książek Katarzyny Puzyńskiej

Książka, serial, a może… gra ? Wiem, że nie brak tu wielbicieli kryminałów, szczególnie teraz, gdy za oknem ponuro, jesienią i zimą chętniej sięgamy po takie intrygujące historie. Dajemy się im porwać, ale sądzę, że wielu z Was odkryło w sobie predyspozycje do prowadzenia śledztwa. No nie mówcie, że byście nie chcieli. Tym bardziej, że trafiła się okazja. “Lipowo” kojarzę. Nie czytałam ani nie oglądałam choć ciekawi i nie mogę się zdecydować na to od czego zacząć. Zawalona wciąż zaległościami w czytaniu, czaję się na serial ale jak zobaczyłam grę, doszłam do wniosku, że sprawdzę, czy ona mnie zaintryguje i przede wszystkim - nigdy nie grałam w coś takiego. W pierwszej chwili wydaje się to dość skomplikowane. Pudełko przypominające kształtem książkę, jest pełne elementów niezbędnych do rozwiązania zagadki kryminalnej. Bez takiej standardowej planszy, z rozmaitymi kartami, żetonami służącymi jako łapówki, notesem śledczym i teczkami spraw… Można się wręcz poczuć jak na komisariacie, tylko munduru brak i kabury. Do gry trzeba się dość skrupulatnie przygotować, jak do rozwikłania skomplikowanej sprawy morderstwa. Wszystko ułatwia przejrzyście opisana instrukcja. A później ? Czas znaleźć odpowiedzi na te najważniejsze pytania : kto zabił, gdzie, jak i dlaczego ? Jeśli macie chęć kogoś przesłuchać, jeśli lubicie rozwiązywanie zagadek i niestraszne Wam ściganie przestępców, to gra dla Was. A graczy wg mnie im więcej tym lepiej. Można grać we dwoje, ale w większym gronie jest ciekawiej i więcej emocji gra nam jak sądzę dostarczy. Ograniczenie wiekowe jest co prawda od 16 lat ale wg mnie można tę regułę nieco nagiąć, w granicach rozsądku. Nietypowa gra ale zarazem wyjątkowa. Inna niż te, z którymi miałam dotychczas styczność. Ktoś miał na nią świetny pomysł i widać, że jest precyzyjnie skonstruowana. Polecam i dziękuję za zestaw.