Lilianik

Lilianik to książka dla dzieci, no powiedzmy, dla niektórych. To zarazem książka dla dorosłych, takich niewydoroślałych z kretesem. Zaczyna się jak baśń, by z niewinnych, śmiesznych obrazków wypączkować w istny horror, po czym baśnią szczęśliwie się zakończyć. Piotr Wierzbicki, pisarz o ekstrawaganckiej kombinacji zainteresowań, autor satyrycznej powieści, politycznych pamfletów, traktatów metafizycznych, książek o Chopinie, książki o Bachu, za którą właśnie odebrał prestiżową Nagrodę Literacką GDYNIA, znów zaskoczył. Skąd ta książka dla dzieci? Autor wyjaśnia: wzięła się z domowych rozmówek i żarcików, które kiedyś zdarzyły się naprawdę. Jest w niej jakieś drugie dno? Autor przestrzega: nic z tych rzeczy, napisana została dla zabawy. I w istocie: można się przy „Lilianiku” pośmiać. A czy czegoś – przy okazji – nauczyć? Autor pozostawia to w gestii Wielce Szanownych Czytelników.