"Lewa strona bytu" to zbiór 58 wierszy. To próba zgłębienia najważniejszych pojęć związanych z ludzką podmiotowością, rozważania o wierze, miłości, szczęściu, śmierci, czy samotność. W utworach dominuje afirmacja życia wyrażana spokojnie i umiarkowanie. Książkę na ostatniej stronie okładki polecają: aktorka Joanna Szczepkowska i podróżniczka Elżbieta Dzikowska. Krytyk literacki, Jakub Rawski o „Lewej stronie bytu” napisał: Wiersze po właściwej stronie bytu Konrad Krakowiak w tomie Lewa strona bytu jasno i wyraźnie opowiada się za tradycyjną poetyką, nie ulega awangardowym czy postmodernistycznym eksperymentom literackim, nie dąży do popisów słowotwórczych lub składniowych. Jego fraza jest prosta, przejrzysta i precyzyjna: „Niebawem spojrzysz w słońce./ Będzie z tobą aż do końca./ Poczujesz wiatr na twarzy./ Nadasz mu imię” (Na nowo). To poeta niezwykle wyczulony na kameralność, szept, prostotę, a przy tym udaje mu się unikać popadania w banały oraz uproszczenia. Krakowiak jest efektowny w swoim pisaniu, nie zaś efekciarski. Idzie własną ścieżką poetycką, nie zapominając o dorobku pisarskich antenatów. Nie tylko nie zapomina, ale wprost się do nich odwołuje i nimi inspiruje. Nie udziela mu się Bloomowski „lęk przed wpływem”. U tego autora wpływ jest uświadomiony. Tradycja literacka to ważny punkt odniesienia w kreowaniu elementów własnego lirycznego mikroświata. Prosty, zwięzły, oszczędny w środki stylistyczne idiolekt Krakowiaka przypomina idiolekt Wisławy Szymborskiej, jednak nie opiera się on na zasadzie kopiowania, ale twórczego naśladowania. Poeta zainspirowany światem poetyckim noblistki, czerpie z niego określone motywy, które następnie przetwarza w sposób oryginalny i warty czytelniczej uwagi. Dialog z autorką Chwili charakteryzuje się podkreśleniem podobnej wizji miejsca człowieka w kosmosie, partycypowania w złożoności egzystencji, zarówno w wymiarze metafizycznym: „Niebycie,/ Trudno w to uwierzyć,/ Ale jesteśmy do siebie podobni” (Dopełnienie),jak i biologicznym: „Dalej prężymy mięśnie,/ Malujemy twarze,/ Przybieramy wrogie pozy” (Pośrodku ewolucji). Jest w tych utworach pochwała życia, aczkolwiek afirmację egzystencji poeta wyraża spokojnie, umiarkowanie, wręcz stoicko: „Tak łatwo znaleźć tu/ Swoje miejsce// I szukać go bez końca” (Bieguny). Podmiot liryczny godzi się z zastanym porządkiem świata, 83 bierze przykład ze stoików, z Jana Kochanowskiego, z Wisławy Szymborskiej, stwierdza: „Każdego dnia/ Będziemy się uczyć/ Rezygnować z siebie i ufać porządkowi rzeczy” (Na nowo). Autor stosuje hermeneutyczne próby tłumaczenia najważniejszych pojęć związanych z ludzką podmiotowością, z bytem takimi jak: wiara, szczęście, miłość, śmierć, samotność. Nie opuszcza go jednak przekonanie o istotności idei, rozumianych nawet oświeceniowo: „W świecie rodzących się idei,/ Jak w świecie zwierząt,/ Zostaje najsilniejsza” (Idee). Autor pisze, że „Poezja, choć miewa zapędy prawie boskie,/ Pozostanie tylko ciepłym swetrem” (Bezsilność poezji) i w tym przejawia się wyjątkowość tej liryki, która obsługuje zarówno sferę metafizyczną, jak również dialektyczną. Pisarz zdaje sobie sprawę, że poezja „nie ocala” w znaczeniu, o którym pisał Czesław Miłosz: „Czym jest poezja, która nie ocala/ Narodów ani ludzi?/ Wspólnictwem urzędowych kłamstw,/ Piosenką pijaków, którym za chwilę ktoś poderżnie gardła,/ Czytanką z panieńskiego pokoju” (Przedmowa). Krakowiak próbuje jednak oderwać poezję od codzienności, od „ciepłego swetra”, o czym świadczy wiersz Gniew, w którym akcent polityczny niesie jasne przesłanie moralne: „W jego silnej dłoni/ Fotografia czteroletniej Hudei// Syryjka zaciska usta/ Unosi ręce na widok obiektywu aparatu” (Gniew). Konrad Krakowiak jest poetą o bardzo rozbudowanej świadomości twórczej. Jego wiersze są klasyczne, odznaczają się wyraźną oryginalnością, uważną obserwacją świata oraz człowieka, wrażliwością i kameralnym, prostym (nie znaczy – banalnym) liryzmem. Warto czekać na efekty jego kolejnych prób zmagania się z materią słowa. Jakub Rawski
Klimat książki
Spokojna, intelektualna refleksja nad kondycją ludzką, osadzona w tradycji literackiej, unikająca nowoczesnych eksperymentów na rzecz klarowności i głębi.
W skrócie
- Skłania do myślenia
- Wyraziste postacie
- wolne tempo
Tropy
- afirmacja życia
- dialog z tradycją
- obserwacja świata
Trudne tematy: śmierć
Szczegóły
- Data wydania
- 8 stycznia 2016
- Liczba stron
- 86 str.
- Wydawnictwo
- JAM
- Język
- polski
- Format
- e-book
- Gatunek
- poezja
- ISBN
- 9788394259631
Najczęstsze pytania o książkę
- Ile stron ma „Lewa strona bytu”?
- „Lewa strona bytu” ma 86 stron (wydanie: JAM, 2016). Inne wydania mogą się różnić liczbą stron.
- Ile czasu zajmuje przeczytanie książki „Lewa strona bytu”?
- Przy średnim tempie 35 stron na godzinę lektura zajmie około 2 godz. 27 min. Czytając 30 minut dziennie, skończysz w 5 dni.
- Kto napisał książkę „Lewa strona bytu”?
- „Lewa strona bytu” to książka autorstwa Konrad Krakowiak.
Inne książki autora
(2)Opinie czytelników
Oceń tę książkę
Kiedy przeczytana?
Oceniona książka trafi na półkę Przeczytane.
Dodaj „Lewa strona bytu" do swojej półki
Załóż darmowe konto i miej swoje lektury, oceny oraz postępy w jednym miejscu. Dołącz do grona zadowolonych czytelników, którzy już wiedzą, co przeczytali i co chcą przeczytać.
Trzy półki czytelnicze
Przeczytane, Teraz czytam i Chcę przeczytać. Uporządkuj swoje książki w sekundy.
Oceny i recenzje
Skala 1-10, prywatne notatki, ulubione cytaty. Wracaj do swoich opinii kiedy chcesz.
Statystyki i wyzwania
Ustal roczny cel czytelniczy i obserwuj jak rośnie liczba przeczytanych stron.
Rekomendacje i grafiki
Odkrywaj kolejne tytuły i generuj estetyczne podsumowania roku w książkach.