Bookfolio

Lewa strona bytu

Konrad Krakowiak

poezja

"Lewa strona bytu" to zbiór 58 wierszy. To próba zgłębienia najważniejszych pojęć związanych z ludzką podmiotowością, rozważania o wierze, miłości, szczęściu, śmierci, czy samotność. W utworach dominuje afirmacja życia wyrażana spokojnie i umiarkowanie. Książkę na ostatniej stronie okładki polecają: aktorka Joanna Szczepkowska i podróżniczka Elżbieta Dzikowska. Krytyk literacki, Jakub Rawski o „Lewej stronie bytu” napisał: Wiersze po właściwej stronie bytu Konrad Krakowiak w tomie Lewa strona bytu jasno i wyraźnie opowiada się za tradycyjną poetyką, nie ulega awangardowym czy postmodernistycznym eksperymentom literackim, nie dąży do popisów słowotwórczych lub składniowych. Jego fraza jest prosta, przejrzysta i precyzyjna: „Niebawem spojrzysz w słońce./ Będzie z tobą aż do końca./ Poczujesz wiatr na twarzy./ Nadasz mu imię” (Na nowo). To poeta niezwykle wyczulony na kameral­ność, szept, prostotę, a przy tym udaje mu się unikać popadania w banały oraz uproszczenia. Krakowiak jest efektowny w swoim pisaniu, nie zaś efekciar­ski. Idzie własną ścieżką poetycką, nie zapominając o dorobku pisarskich antenatów. Nie tylko nie zapomina, ale wprost się do nich odwołuje i nimi inspiruje. Nie udziela mu się Bloomowski „lęk przed wpływem”. U tego autora wpływ jest uświadomiony. Tradycja literacka to ważny punkt odniesienia w kreowaniu ele­mentów własnego lirycznego mikroświata. Prosty, zwięzły, oszczędny w środki stylistyczne idiolekt Kra­kowiaka przypomina idiolekt Wisławy Szymborskiej, jednak nie opiera się on na zasadzie kopiowania, ale twórczego naśladowa­nia. Poeta zainspirowany światem poetyckim noblistki, czerpie z niego określone motywy, które następnie przetwarza w sposób oryginalny i warty czytelniczej uwagi. Dialog z autorką Chwili charakteryzuje się podkreśleniem podobnej wizji miejsca czło­wieka w kosmosie, partycypowania w złożoności egzystencji, zarówno w wymiarze metafizycznym: „Niebycie,/ Trudno w to uwierzyć,/ Ale jesteśmy do siebie podobni” (Dopełnienie),jak i biologicznym: „Dalej prężymy mięśnie,/ Malujemy twarze,/ Przybieramy wrogie pozy” (Pośrodku ewolucji). Jest w tych utworach pochwała życia, aczkolwiek afirmację egzystencji poeta wyraża spokojnie, umiarkowanie, wręcz stoicko: „Tak łatwo znaleźć tu/ Swoje miejsce// I szukać go bez końca” (Bie­guny). Podmiot liryczny godzi się z zastanym porządkiem świata, 83 bierze przykład ze stoików, z Jana Kochanowskiego, z Wisławy Szymborskiej, stwierdza: „Każdego dnia/ Będziemy się uczyć/ Rezygnować z siebie i ufać porządkowi rzeczy” (Na nowo). Autor stosuje hermeneutyczne próby tłumaczenia najważniejszych pojęć związanych z ludzką podmiotowością, z bytem takimi jak: wiara, szczęście, miłość, śmierć, samotność. Nie opuszcza go jednak przekonanie o istotności idei, rozumianych nawet oświeceniowo: „W świecie rodzących się idei,/ Jak w świecie zwierząt,/ Zostaje najsilniejsza” (Idee). Autor pisze, że „Poezja, choć miewa zapędy prawie boskie,/ Pozostanie tylko ciepłym swetrem” (Bezsilność poezji) i w tym przejawia się wyjątkowość tej liryki, która ob­sługuje zarówno sferę metafizyczną, jak również dialektyczną. Pisarz zdaje sobie sprawę, że poezja „nie ocala” w znaczeniu, o którym pisał Czesław Miłosz: „Czym jest poezja, która nie ocala/ Narodów ani ludzi?/ Wspólnictwem urzędowych kłamstw,/ Piosenką pijaków, którym za chwilę ktoś poderżnie gardła,/ Czy­tanką z panieńskiego pokoju” (Przedmowa). Krakowiak próbuje jednak oderwać poezję od codzienności, od „ciepłego swetra”, o czym świadczy wiersz Gniew, w którym akcent polityczny niesie jasne przesłanie moralne: „W jego silnej dłoni/ Fotografia czteroletniej Hudei// Syryjka zaciska usta/ Unosi ręce na widok obiektywu aparatu” (Gniew). Konrad Krakowiak jest poetą o bardzo rozbudowanej świa­domości twórczej. Jego wiersze są klasyczne, odznaczają się wy­raźną oryginalnością, uważną obserwacją świata oraz człowieka, wrażliwością i kameralnym, prostym (nie znaczy – banalnym) liryzmem. Warto czekać na efekty jego kolejnych prób zmagania się z materią słowa. Jakub Rawski

Klimat książki

Spokojna, intelektualna refleksja nad kondycją ludzką, osadzona w tradycji literackiej, unikająca nowoczesnych eksperymentów na rzecz klarowności i głębi.

W skrócie

  • Skłania do myślenia
  • Wyraziste postacie
  • wolne tempo

Tropy

  • afirmacja życia
  • dialog z tradycją
  • obserwacja świata

Trudne tematy: śmierć

Szczegóły

Data wydania
8 stycznia 2016
Liczba stron
86 str.
Wydawnictwo
JAM
Język
polski
Format
e-book
Gatunek
poezja
ISBN
9788394259631

Najczęstsze pytania o książkę

Ile stron ma „Lewa strona bytu”?
„Lewa strona bytu” ma 86 stron (wydanie: JAM, 2016). Inne wydania mogą się różnić liczbą stron.
Ile czasu zajmuje przeczytanie książki „Lewa strona bytu”?
Przy średnim tempie 35 stron na godzinę lektura zajmie około 2 godz. 27 min. Czytając 30 minut dziennie, skończysz w 5 dni.
Kto napisał książkę „Lewa strona bytu”?
„Lewa strona bytu” to książka autorstwa Konrad Krakowiak.
Policz czas czytania dla swojego tempa

Inne książki autora

(2)

Opinie czytelników

Oceń tę książkę

0/10

Kiedy przeczytana?

2026-11-22

Oceniona książka trafi na półkę Przeczytane.

Bezpłatne konto Bookfolio

Dodaj „Lewa strona bytu" do swojej półki

Załóż darmowe konto i miej swoje lektury, oceny oraz postępy w jednym miejscu. Dołącz do grona zadowolonych czytelników, którzy już wiedzą, co przeczytali i co chcą przeczytać.

Trzy półki czytelnicze

Przeczytane, Teraz czytam i Chcę przeczytać. Uporządkuj swoje książki w sekundy.

Oceny i recenzje

Skala 1-10, prywatne notatki, ulubione cytaty. Wracaj do swoich opinii kiedy chcesz.

Statystyki i wyzwania

Ustal roczny cel czytelniczy i obserwuj jak rośnie liczba przeczytanych stron.

Rekomendacje i grafiki

Odkrywaj kolejne tytuły i generuj estetyczne podsumowania roku w książkach.