Leksykon filmowego horroru

UWAGA! Ostrzegam, że w niniejszej opinii mogą oberwać, być może, twoje ulubione filmy, więc czuj się zagrożony. Czytasz na własną odpowiedzialność ;) Wydane po końcu XX wieku. Wybór filmów grozy, to zawsze loteria, że autorzy coś pominą albo umieszczą mało konkretne widowiska, które z horrorem nie wiele mają wspólnego. Pierwszy plus za to, że Bartłomiej sięga do niemych klasyków oraz omawia, co nowego wprowadziły do języka filmowego. Kto nie widział ,,Nosferatu'' z 1922 r. - lepiej niech nadrabia, bo to ponadczasowy horror, gdzie Wilhelm Murnau ukazał wampiry jako niezręczne, zagubione, seksualnie rozdygotane, i miło poczytać, iż on ma własną interpretację tego znakomitego dzieła. Oczywiście ,,Lśnienie'' podane jako horror wszech czasów, ale nie jestem jedyny, który uważa go za przecenianego. Naczelny hejter Youtuba - Paweł Opydo również nie przebierał w środkach, i powiedział, że jest karkołomny. No, cóż - ,,Lśnienie'' można docenić za to, że dzieje się za dnia, co jest świeże i oryginalne, ale już cała reszta to taka zbieranina wątków, i jak zauważa Paszylk - nie polubią go ortodoksyjni fani Kinga z literackiego pierwowzoru (o czym można przekonać się na forach filmowych - też go krytykują w różnych konfiguracjach). Dlatego nie zgadzam się, że byłby to horror wszechczasów, skoro ma takie opinie wśród zagorzałych fanów horroru - nie jest to, co prawda poziom kiczowatej ,,Zielonej Mili'' z Magic Negro, ale czuć, że jest groteskowy, podobnie, jak inny tytuł, czyli ,,Egzorcysta'' (mała ciekawostka - Andriej Tarkowski nienawidzi tego filmu). Cykl ,,Piątku trzynastego'' nie wiem, czy był potrzebny. Czy ktoś to jeszcze ogląda bez autoironii, skoro wiemy, że Jason wiecznie żyje i doją tę markę od wielu dekad? Mam też zastrzeżenia, co do tytułów, które skupiają się na pastiszu horroru, jak ,,Krzyk'', bo skoro to komedia i wyśmiewanie wytrychów gatunkowych, to po co je umieszczać? Jasne, kto nie kojarzy tej serii, ale myślałem, że będziemy opowiadać o horrorach, a nie o rzeczach, które ten horror kompromitują w oczach. Podobnie, jak wiele leksykonów czytanych wcześniej - za dużo tu amerykańskiej papki, która może się podobać, ale ja liczę na wiedzę odautorską, na poszerzanie tajemnic, dlaczego nie ma tu czeskiego ,,Palacza zwłok'', szwedzkiej ,,Godziny wilka'', włoskiej ,,Maski szatana'' (jakie to jest wyborne stylistycznie!),niemieckiej produkcji ,,Wampir'' od Dreyera? Zamiast różnorodności skupiamy się zanadto na jednym kontynencie, czego nie lubię od X lat. Cud, że pojawił się jeden polski horror, jest wzmianka o morderczych francuskich horrorach, które swoją pornografią przemocy demolują ludzkie nerwy. Cieszę się, że pojawiły się takie cudeńka, jak ,,Mucha'' - Cronenberg niewątpliwie należy do najbardziej utalentowanych mistrzów grozy, i jest to autor, którego warto znać, bo takie ,,Lśnienie'' - tak jak mówiłem, nie ma startu do tych wspaniałych body horrorów. Z całym szacunkiem, ale ,,Psychozę'' też trudno, z dzisiejszej perspektywy, uznać za pełnoprawny horror, to zawsze był thriller paranoidalny z ,,kijowym'' zakończeniem (czy ja właśnie skrytykowałem Hitchcocka? Ups, ale nie jeden znajomy wie, że nie jestem jego fanem...). Dla początkujących dobra skarbnica wiedzy, są opisy, są wskazówki, dla kogo kieruje się wybrany film, i miło zobaczyć, że w zalewie tandety widzę małe perełki, jak ,,Martwica mózgu'' (to jest doprawy, pokręcony mózgotrzep). Jest ,,Karnawał dusz'', jest ,,Wstręt'', czyli też thriller obsesyjno-kompulsywny. Kilka ciekawostek dla mej duszy. Pozycja warta uwagi, ale nadal uważam, że można byłoby skompletować go jakimiś zwariowanymi produkcjami z Australii, a ,,Piątek trzynastego'', to lepiej przemilczeć i wyrzucić z kanonu horrorów wartych uwagi.