Legendy gier wideo

Z zazdrością patrzę na anglojęzyczny rynek literatury poświęconej historii dawnej i obecnej sytuacji branży gier wideo i z radością witam każdą nową publikację pojawiającą się w języku polskim lub przez rodzimych twórców napisaną. I dlatego, przede wszystkim, cieszę się, że książka Bartłomieja Kluski powstała - a jeszcze bardziej - że wraz z jej premierą zadebiutowało nowe wydawnictwo (GAMEBOOK),którego pojawianie się zwiastuje możliwe nadejście kolejnych publikacji około growych... Nadzieja pozwala oczekiwać, że będą to pozycje bardziej niż ta oryginalne, obszerniejsze i mniej odtwórcze względem anglojęzycznych publikacji. Jest bowiem, niestety, książka Bartłomieja Kluski, swoistą kompilacją informacji, które większość wielbicieli komputerowej rozrywki, a zwłaszcza osób interesujących się retrogamingiem, zna doskonale - chociażby ze źródeł, z których korzystał sam autor i z których cytaty bezpośrednio przytacza. To jest właśnie bolączką, wypływającą z ograniczeń polskich twórców tego rodzaju literatury, którym trudniej jest dotrzeć do bezpośrednich źródeł - w tym wypadku owych "legend" lub osób z nimi związanych - i w zasadzie twórczość ich (podobnie jak ta książka) nie dostarcza nieosiągalnych gdzie indziej ciekawostek i treści. Stąd też gracze, od lat interesujący się historią gier wideo, spodziewać się mogą wielu powtórzeń z prasy i literatury, YouTube'a tudzież internetowych serwisów około tematycznych i - jeśli oczekują czegoś ponadto - odczuć spory niedosyt. Paradoksalnie, myślę, że to głównie oni kupią i dołączą - być może nawet w całości przeczytają? - ją do swojej kolekcji publicystyki około growej, gdzie z uwagi na jakość i estetykę wydania (śliczne grafiki portretowe autorstwa Marka Kleszcza, to w zasadzie jedyna unikatowa wartość tej książki!) staną się ozdobą pólek. Zaś tych, którzy zwyczajnie lubią czasem sobie pograć a mogliby lekturą poszerzyć swoją wiedzę na temat ewolucji gier wideo i ich wybitnych twórców, mam wrażenie, że publikacja ta zwyczajnie ominie, bowiem promocja siłą rzeczy trafi (trafiła) raczej na grunt tych bardziej obeznanych z tematem. Tak więc, dla większości z nas, graczy, będzie to repeta doskonale znanych treści i "ciekawostek", podlanych sosem stylu, który bardzo u Bartłomieja Kluski cenię, ale mimo tego, iż - idąc dalej gastronomicznym tropem - sos ów jest smakowity, to jednak danie główne odgrzewano już wiele razy a zjada się je głównie z tego powodu, że nie ma u nas czego jeść... ...tak więc trzymam kciuki za GAMEBOOK i kolejne publikacje, a tą - bodajże najsłabszą z książek w dorobku Bartłomieja Kluski - polecam polecać Waszym krewnym, przyjaciołom i znajomym graczom mniej uświadomionym. Każdy z nich na pewno doceni taki prezent!