Łatwo być bogiem

No jak tak można, panie Szmidt? Jak można wprowadzić sympatycznego bohatera i opowiadać jego fascynującą historię przez sto osiem stron, a potem porzucić go w dramatycznej sytuacji i już nie wrócić do tego wątku (przynajmniej w tym tomie)? No strasznie się wkurzyłam. Ale... drugi bohater też okazał się sympatyczny i jego wątek także mnie zaciekawił, choć może nie tak bardzo jak ten pierwszy. Robert Szmidt w "Łatwo być bogiem" potwierdza swój niemały talent literacki, o którym przekonałam się już w jego powieściach z cyklu "Metro 2033". Zaczynam podejrzewać, że ten facet mógłby pisać o czymkolwiek, a ja i tak nie mogłabym się od tego oderwać. Już zamówiłam następne trzy tomy, a potem zapewne przejdę też do lektury innych jego książek. To chyba w tej chwili mój ulubiony żyjący polski pisarz.