Lato Helikonii

Druga część sagi o Helikonii. Zasadniczo można czytać bez znajomości pierwszej części bo jest tylko bardzo luźno powiązana. Plusy: - świetnie i szczegółowo dopracowana konstrukcja wykreowanego świata; - zmiany zachodzące podczas przejmowania władzy przez ludzi, zmiana z panów na niewolników; - miłość i władz rzadko idą w parze, czasami konieczny jest wybór; - dobrze opisana flora i fauna Helikonii, różne rasy wspólnie żyjące; - pomysł na język i jego formę gramatyczną „czas wieczny warunkowy w trybie łączonym” to po prostu rewelacja; - pokazanie, że wiara nie może negować nauki (wiele przenośni łączących z naszym średniowieczem); - dowiadujemy się w końcu więcej o roli Avernusa na orbicie oraz dlaczego przybysze z Ziemi nie mogą zejść na powierzchnię planety; - Bilo Xiao Pini jego decyzja o „życiu chwilą, ale prawdziwą”. Minusy: - miejscami akcja i narracja za bardzo zwalniają, wręcz przez rozwlekłość się ślimaczą; - prowadzenie akcji na zasadzie: jak doszło do wydarzeń opisanych na początku książki nie do końca mnie przekonało. Ogółem książka dobra, na poziomie pierwszej części.