Lata powyżej zera

Książka Anny Cieplak „Lata powyżej zera” to „powieść o pierwszym pokoleniu, które nie pamięta PRL-u, i ostatnim urodzonym bez smartfona w ręku”. To przegląd wydarzeń, swego rodzaju kronika tego, co działo się w Polsce po roku 2000. Znajdziemy w tej książce wzmianki o ataku na World Trade Center, o wejściu przez Polskę do Unii Europejskiej, o śmierci Jana Pawła II, a następnie o wyborze na jego miejsce Benedykta XVI, i wiele innych. Oprócz tego wydaje mi się, jakby książka była pamiętnikiem z życia, wspomnieniami młodości, w których przez 10 lat obserwujemy jak zmienia się życie Anity Szymborskiej, jak w pędzącym do przodu świecie próbuje odnaleźć samą siebie i kształtować swoją osobowość wśród wciąż powstających nowych grup społecznych. Dostrzegam dążenie i chęć Anity, aby przynależeć do jakiejś grupy, z kimś się identyfikować, z kimś zaprzyjaźnić. Ostatecznie jednak bohaterka jest samotna, do tego pozostaje z wielkim problemem… „Lata powyżej zera” pokazują jak szybko nastąpił rozwój technologii, zmiany w społeczeństwie i życiu normalnych ludzi – wszystko działo się powoli, a nagle nastąpił „technologiczny bum”, w którym trzeba było się odnaleźć, później wszystko potoczyło się lawinowo, co obserwujemy dzisiaj. Książka jest naprawdę dobra, mimo że nie znalazłam w niej porywającej i trzymającej w napięciu fabuły. W tej historii przedstawione jest życie zwykłej nastolatki, która poszukuje samej siebie, każdy z nas może się z nią utożsamić. Co prawda jestem pokoleniem lat 90-tych, ale doskonale pamiętam słuchanie kaset na walkmanie, pierwsze kroki w Internecie i na Naszej Klasie, długie rozmowy na Gadu-Gadu i zagadywanie do nieznajomych na czacie. Świetnie wspominam wpisy do Złotych Myśli, zaczytywanie się w „Popcornie” i „Bravo” i słuchanie TATU. Książka ta jest więc powrotem do czasów, gdy miało się –naście lat i wszystko było takie beztroskie, ale równocześnie nasze problemy przerastały nas samych. Pierwsi chłopcy, wybór szkoły, matura… To były czasy :) Szokujące, że akcja książki trwa do 2010 roku, a od tamtej pory tak wiele się zmieniło… Teraz żyjemy w całkiem innym świecie, skomputeryzowanym, gdzie dzieci łapią pokemony zamiast biegać i siedzieć na trzepakach. Cieszę się, że załapałam się na dzieciństwo bez smartfonów i Internetu, bo mam świetne wspomnienia. Ta książka pomogła mi je wydobyć. Zdecydowanie polecam! Za egzemplarz dziękuję Wydawnictwu Znak.