Las, 4 rano

Warto poczuć klimat tej interesującej książki – taki, jak w pięknych filmach autora. Momentami makabryczna, momentami groteskowa. Bohaterem jest Leśny Dziad, odludek. Współczesny Hiob. Człowiek, któremu odebrano wszystko co kochał. Na własne życzenie staje się nędzarzem. Rzuca dawne życie, materialne bogactwo, tożsamość. Ucieka do lasu. Tam w samotności chce znosić ból. Ale od cierpienia uciec się nie da, ono jest wpisane w życie człowieka. Recepty na jego pokonanie nie ma. Dziad musi sam zmierzyć się z cierpieniem. Czy się odważy, gdy pojawi się ktoś, kto trafi w jego dziadowskie serce? Książka oparta jest na osobistych przeżyciach autora. Wulgarny język, niestety, trochę odpycha, ale i tak powiem, że to znakomita książka. Mały minus dać muszę. Za ten wstrętny język. Brr… PS Okładka może sugerować, że to kobieca literatura – nic bardziej mylnego.