Lare-i-t'ae

Pierwsza cześć "Tae ekkejr!" to takie przyjemne czytadło przed snem - momentami zabawne, niewymagające. Tego też spodziewałam się po drugiej "Lare-i-t'ae", ale nie udało się - niestety brnęłam z trudem wypatrując upragnionego końca. Fabuła dosłownie o wszystkim i niczym. Rozpływa się w milionie wątków pobocznych (opisanych niesamowicie drobiazgowo) i niestety całkowicie zbędnych. Na przykład: Najwyższa kapłanka Arnet i Król Akkarf. Poznajemy ich losy, zmartwienia, a nawet jakąś mglistą przepowiednię - tylko po to, aby dowiedzieć się, że skradziono im naszyjnik (i tak z każdą postacią, prawie każdy fragment rozdziału to doświadczenia innej osoby). Ogromny natłok nieistotnych informacji to największa wada tej książki – skutecznie gasi zainteresowanie.