Lalka panny Gosi: powiastka dla małych dziewczynek

Fragment książki: 1.Dlaczego Gosi było tak smutno? Gosia miała wielkie zmartwienie, ale to tak wielkie, że już długą chwilę siedziała na jednem miejscu, nic nie mówiąc. Główkę zwiesiła, rączki założyła, nóżki wyciągnęła przed siebie i siedziała. Czasem westchnęła, poruszyła główką, rączkę przełożyła z prawej na lewą lub spuściła ją na kolana, ale wciąż siedziała na jednem miejscu. Wtem wbiegł Teoś, jej braciszek, trzymając wielką piłkę. — Patrz, Gosiu— wołał — co ja dostałem od cioci. Chodź do ogrodu; będziemy się bawić! Ale Gosia przymknęła oczy, i udawała, że śpi.