Labirynt nad morzem

"Labirynt nad morzem" to druga część z trylogii Zbigniewa Herberta poświęconej sztuce i cywilizacji zachodnioeuropejskiej. Tym razem jednak mamy do czynienia ze wspomnieniami autora z podróży do Grecji, podczas której Herbert odwiedził między innymi Kretę, Ateny czy wyspę Samos. Do tego dochodzą jeszcze eseje na temat Etrusków oraz armii rzymskiej i jej inwazji na Brytanię. Jeśli ktoś czytał pierwszą część trylogii, czyli "Barbarzyńcę w ogrodzie" to nie będzie zaskoczony stylem Herberta. Oczywiście poziom szkiców trochę różni się od siebie, jedne podobały mi się bardziej, inne mniej, ale ze wszystkich bije ogromna wiedza i erudycja. Pod kątem językowym są to dzieła niezwykle poetyckie, których czytanie sprawia ogromną przyjemność. Eseje o Krecie i Samos są niezwykle urokliwe i chyba najbardziej mi się podobały w tym zbiorze. Herbert z ogromną pasją przedstawia w nich dzieje wysp, omawia odkrycia archeologiczne, opisuje archeologów i pasjonatów jak Arthur Evans, który poświęcił całe życie na badania pałacu w Knossos. W tym wszystkim bardzo mi się podoba dystans Herberta dla zabytków, czuje on wyraźny respekt do budowli oraz historii i znakomicie podkreśla ich wyniosłość i piękno.