Kwiat wisielców

Bardzo fajna norweska seria fantasy, z domieszką obyczajówki i historii. Dalsze koleje losów Ludzi Lodu, rodu przeklętego przed wieloma stuleciami przez przodka o paskudnym charakterze- Tengela Złego. To przez niego w rodzinie w każdym pokoleniu przychodzą na świat budzący grozę, źli obciążeni, dysponujący paranormalnymi zdolnościami. Choć i dobre dusze, zwalczające swoje złe skłonności, także się zdarzają. W tym stuleciu żyje sobie w rodzinie aż dwoje takich obciążonych. Demoniczny Ulvhedin, obecnie nawrócony na dobrą drogę członek rodu, który wsławił się unicestwieniem Ludzi z Bagnisk- niebezpiecznych demonów zagrażających rodzajowi ludzkiemu. No i uwodzicielsko piękna czarownica Ingrid- dziewczyna tyleż inteligentna, co równocześnie dzika i niebezpieczna w reakcjach wobec ludzi, którzy zagrażali jej samej lub jej bliskim. Ta dwójka stara kontrolować się, ale nie do tego stopnia, by nie pałać chęcią zdobycia odwiecznych tajemniczych receptur i mikstur Ludzi Lodu, przez rodzinę traktowanych jako skarb i świętość, pilnie strzeżonych przed niepowołanymi- złymi obciążonymi. Ingrid prosi o pomoc swoją duchową przewodniczkę- legendarną Sol, nieżyjącą już opiekunkę Ludzi Lodu, która nigdy nie zawodzi wzywających jej pomocy. Dan, kuzyn Ingrid, botanik i naukowiec, wyrusza na wyprawę badawczą. Ingrid wykorzystuje to jako pretekst, by wykraść ów strzeżony skarb i podążyć z kuzynem do Doliny Ludzi Lodu- opustoszałego obecnie, odciętego od świata miejsca w górach. Tam przed laty tragicznie dokonał żywota zły, opętany szaleństwem Kolgrim, sprawca nieszczęścia wielu swoich bliskich. Gdzieś w Dolinie znajduje się jego grób, a wraz z Kolgrimem pochowano także magiczny amulet- korzeń mandragory, zwanej też alrauną lub kwiatem wisielców. Śladem uciekinierki Ingrid podąża rozeźlony Ulvhedin, także pożądający magicznych utensyliów jak mało czego na świecie. Między tą dwójką będzie toczyć się zajadła rywalizacja o magiczne artefakty i specyfiki. Jak skończy się wyprawa dwojga nieobliczalnych obciążonych- potężnego zaklinacza Ulvhedina, i zapamiętałej czarownicy Ingrid? Do przeklętej Doliny Ludzi Lodu, strzeżonej przez złego ducha Tengela? Czy trójka bohaterów odzyska zaginiony korzeń mandragory? A czy Dan będzie w stanie zapanować nad swoimi szalonymi krewniakami? Można się spodziewać, że przyjemnie nie będzie, raczej mrocznie i niebezpiecznie. Jest to tom wielowątkowy- oprócz tego głównego, porusza także problem przerażającego narcyzmu i tragicznych skutków zazdrości jednej z drugoplanowych postaci- Eufrozine. Czy godnej podziwu wspaniałomyślności Madeleine- żony Dana, uwikłanego w romans i nieślubne dziecko. Jest i wędrówka tego ostatniego przez Europę, tropami złego przodka; przejmująca legenda o Szczurołapie z Hameln, a także ponure doświadczenia przerażonych mieszkańców wioski Salzbach w starciu z okrutnym Tengelem. Niestety, w tej części przyjdzie nam się już pożegnać z sympatycznym Dominikiem i charakterną Villemo- dziadkami Dana. Ale autorka zadbała, żeby i w tym smutnym momencie pojawiło się światełko w mroku. Podsumowując, jest to bardzo różnorodny, ciekawy, zaskakujący tom, z mnóstwem magii i przygody, przynoszący coraz to nowe niespodzianki.