Kwartet z Girony. Wiersze i przekłady

Poezja dowiodła niejednokrotnie, że dzięki swojej niezbywalnej kruchości, w sprzyjających okolicznościach i wbrew woli potężnych żywiołów, a nawet wbrew sobie, może także zainicjować procesy nieoczywistych konfrontacji, rewizji, wstrząsów, skoków i upadków. To właśnie niekontrolowany potencjał poezji sprawił, że w Katalonii, w pewnym magicznym mieście, gdzie płyną cztery różne rzeki, mogło dojść na scenie wyobraźni do spotkania czterech poetów z odległych krajów, reprezentantów kryzysowych czasów i katastrofalnych wydarzeń, które w globalnym wymiarze i swoich konsekwencjach wciąż nie przeminęły, pchając nas dzisiaj - w kolejnym cyklu planetarnej dysbiozy - do absurdalnej walki o samopożerające się resztki. Niezależnie od czasu i miejsca, każdy intertekstualny dialog poetów nie pozostaje tylko fantazmatycznym gestem i ryzykownym eksperymentem w poszukiwaniu tego, co nieobecne, jak w tej intrygującej książce, w której obok ironicznie wzniosłych wierszy jej autora, jako współczesnego poety pragmatyka, pojawiają się dokonane przez niego przekłady na język polski wierszy sławnego chilijskiego poety emigracyjnej wędrówki - Roberto Bolaño (1953-2003),songów kultowego salwadorskiego poety rewolucyjnych zrywów - Roque Daltona (1935-1975) oraz sonetów wybitnego hiszpańskiego poety nienormatywnej namiętności - Federico García Lorca (1898-1936). Czy może ich łączyć coś więcej, niż tylko złośliwie przypisywana wszystkim poetom obsesja zdobycia korony (sławy),posiadania miecza (siły) i objęcia berła (władzy)? Niech o tym rozstrzygnie uważny czytelnik lub czytelniczka poezji, uwzględniając bezcenną wskazówkę, jaką pozostawił po sobie Miguel de Cervantes (1547-1616): Kto przywiązuje się do dobrego drzewa, zyskuje dobry cień. JANINA ARTMAN