Kwantechizm 2.0, czyli klatka na ludzi

Najlepsza książka popularnonaukowa o fizyce, z jaką się spotkałem. Postanowiłem nie zajmować się w tej opinii rozważaniami filozoficznymi Autora (tak! Filozofuje on momentami, choć deklaruje, że nieomal nienawidzi filozofów),ani składnikami narcystycznymi obecnymi w książce, bo być może ludziom bardzo rozwiniętym intelektualnie trudno jest zdzierżyć powszechną głupotę „nagiej małpy”. Naprawdę pyszna książka w odbiorze, w treści dotyczącej rozważań o rzeczywistości opisywanej przez współczesną fizykę. Przesłuchałem książkę w postaci audiobooka i byłoby mi dość trudno śledzić niektóre wywody, gdyby nie to, że wcześniej zapoznałem się w zasadzie ze wszystkimi wykładami profesora Dragana opublikowanymi w youtube. Najpiękniejsza rzecz, jaką autor nam opowiada, to koncepcja wyjaśnienia przypadkowości mechaniki kwantowej na podstawie teorii względności z obserwatorem nadświetlnym. Jestem zadziwiony, że cały świat mediów nie ryczy o tej koncepcji wielkim głosem: jest to koncepcja doprawdy genialna w swej prostocie (jeśli w fizyce cokolwiek jest naprawdę proste, bo w istocie wszystko jest zadziwiające, jeśli spojrzeć odpowiednio głęboko). Całość napisana ze specyficznym poczuciem humoru, co mnie akurat pasuje, ale może nie pasować każdemu, zwłaszcza, że autor posługuje się momentami językiem niekoniecznie literackim. Jednak w jego narracji jest niewątpliwy talent pedagogiczny i chciałoby się mieć takich nauczycieli fizyki w szkole. Książka warta polecenia każdemu z działającym mózgiem. Daję dziesięć gwiazdek ze świadomością, że można się do książki przyczepić (robią to inni w swoich recenzjach),ale ważność omawianych zagadnień i narratorska namiętność autora zasługuje w moim odczuciu na promocję. Oby więcej takich książek.