Kultury prosumpcji. O niemożności powstania globalnych i ponadpaństwowych społeczności fanów.

Ze strony wydawnictwa: Tom 16. serii „Media początku XXI wieku” wydawanej we współpracy z Instytutem Dziennikarstwa Uniwersytetu Warszawskiego. U podstaw sformułowania problemu legła frustracja spowodowana obserwowanym w literaturze przedmiotu brakiem rozważań dotyczących ograniczeń i odmienności najnowszych trendów popkulturowych polegających na wdrażaniu prosumpcji. Zaistnienie tej ostatniej wiąże się z zachęcaniem konsumentów do aktywnego tworzenia, reinterpretowania i redystrybucji popproduktów. W pochwałach emancypacji, jaką niosą za sobą te procesy, akademicy nie dostrzegają, że rysowany przez nich obraz nie jest do końca trafny. Mówi się (mniej lub bardziej bezpośrednio) o wszechogarniającym charakterze prosumpcji i jej jednakowości niezależnie od miejsca implementacji. Badacze nie zauważają, że w różnych częściach globu rozwija się ona inaczej – mamy do czynienia z różnym jej natężeniem oraz wielkością pod względem formy.