Kultura jako praxis

Po niemal trzech dekadach od premiery do rąk czytelnika trafia wznowienie jednej z wcześniejszych prac Zygmunta Baumana poświęcone pojęciu kultury. Głównym założeniem tej książki jest próba uchwycenia różnic pomiędzy trzema funkcjonującymi równolegle znaczeniami kultury: jako pojęcia, struktury i praxis (sfera działania i społecznych praktyk człowieka będącego zarówno twórcą, jak i uczestnikiem kultury). Twórca teorii płynnej nowoczesności ponownie analizuje złożone zjawisko jakim jest kultura, przyglądając się jej definicjom oraz sferze ogólnospołecznych działań i interakcji. Kultura to pojęcie ambiwalentne: z jednej strony wzorzec, tradycja, ciągłość, z drugiej – dynamika, zmiany, eksperyment, twórczość.