Kukuryku! Afera w kurniku!

Książeczka o wiejskiej zagrodzie z głęboką myślą przewodnią dla dzieci. Większy format. Okładka twarda. Wewnętrzna okładka też bardzo ładnie zaprojektowana. Wyrazista ,czarna ,większa czcionka. Zilustrowała w kolorze Dorota Prończuk. Przepięknie uchwycone sceny rodzajowe z życia wsi, zwierzątka. Historyjka napisana niby prozą, ale jest też dużo rymów, powtórzeń w sensie na duży plus. Pod postaciami zwierząt występują ludzie. Akcja toczy się we wsi Zagrodno. Zwierzęta żyły dotychczas w znakomitej przyjaźni i szanowały się wzajemnie dopóki nie powstała Kurnikowa Rozgłośnia Radiowa. Radiowęzeł założył kogut Kukuryk , zatrudniając w nim kurki o wdzięcznych imionach : Megan, Lola, Koko Koszka, Kundzia, Albertyna. Względem koguta były to najlepsze dziennikarki wśród drobiu, szkoda , że w realu tak nie było. Zbierały i opracowywały wieści, przeprowadzały wywiady. Robiły to w wysublimowany sposób, wyjątkowo nierzetelnie. Usłyszawszy parę słów od kogoś, resztę sobie już same dośpiewywały, dopowiadały, przeinaczały fakty, naginały rzeczywistość by tylko rozbuchać aferę. Wiadomości dostarczały kogutowi , który wszystko nadawał w wiadomościach radiowych. Źle zinterpretowane informacje radiowe nakręcały zwierzęta na inne osobniki z Zagrodna. Społeczeństwo zwierząt gospodarskich powoli zostało skłócane między sobą. Kto pierwszy zorientował się , że coś jest nie tak? W jaki sposób chciał pomóc? Dlaczego mu nie wyszło? Jak została rozwiązana sprawa radiowęzła? Czy jest jeszcze szansa na dobre stosunki między zwierzętami? O tym wszystkim poczytacie z dziećmi. Młodsze nie zrozumieją dokładnie o co chodzi, ale potraktują historyjkę jako bajkę czy zabawę dziecięcą w głuchy telefon. Starsze , jak się im wytłumaczy, to na pewno do nich dotrze przesłanie. Treść książki to niemalże odbicie lustrzane tego co się dzieje w naszych mediach. Całkowita dezinformacja, tendencyjność kanałów, szczucie na ludzi, nie wiadomo gdzie prawda, a gdzie fałsz, przekręcanie faktów, rozdmuchiwanie spraw błahych i robienie afer. Trzeba każdą wiadomość podzielić przez 10 i nie dowierzać we wszystko co podają media. Będzie to TV, internet, radio. Ile razy na każdym kanale telewizyjnym ta sama postać w zależności , gdzie podano informację ma 12, 16 a nawet 20 lat. To taki maleńki niewinny przykładzik. Nie wypowiadam się o reszcie , wszyscy wiedzą. Nie wspomnę jeszcze o fake newsach. Dzieciom trzeba tłumaczyć ,że w życiu liczy się tylko prawda. Lepsza gorsza prawda niż podkoloryzowane kłamstwo, wyolbrzymione plotki. W rezultacie wszystko prowadzi do zła, do krzywdy niewinnego człowieka czy to w dorosłym życiu, szkolnym czy przedszkolnym. Na szczęście w żłobkowym nie , bo dzieci są za małe. Polecam! Świetna pozycja!