Którędy do wyjścia?

Zmiany klimatu, globalne ocieplenie, migracja i umieranie gatunków, topnienie lodowców, podnoszenie się poziomu morza, umieranie rafy koralowej - o tym wszystkim jest ta książka. Przejęła mnie grozą. Trudno żeby nie - to styl i emocjonalność przekazu tak działają. Autorka ma talent w budowaniu sugestywnych tekstów pełnych intymności. Doceniam też różnorodność narracyjną. Książka składa z wielu krótkich rozdziałów, z których każdy jest inny. Zaskakują błyskotliwością, poetyckością - świetny warsztat literacki! Jest tu dużo o żałobie. Po rafie koralowej i wymierających gatunkach, ale przede wszystkim po bliskich. W nasze ludzkie życie jest wpisana zmienność i przemijanie. I naszej planety chyba też to dotyczy. To nie jest pesymistyczna ksiażka. Ani też żaden manifest polityczny. To świetna literatura mówiąca o nas - ludziach. Ale książka wzbudza w głowie mnóstwo refleksji i stawia dużo trudnych pytań, z którymi trzeba się zmierzyć. Ta książka to fantastyczna literatura z wieloma ciekawostkami, pełna rozpaczy i nadziei. Doskonała po względem literackim. Czemu tak niedoceniana? (dziwi mnie niska ocena- jasne, to nie romasowa powieść obyczajowa, tylko reportaż, ale...). Może to strach? Może brak wiary? Może polityka i dezinformacja? A lodowce w Alpach naprawdę się rozpuszczają - widziałam na własne oczy.