Ksin Koczownik

Jak już zacznę czytać jakiś cykl to najczęściej go kończę chyba, że nie przypadnie mi do gustu, wtedy bez żalu go porzucam. „Ksin” jest na tyle dobry, że postanowiłem kontynuować przygodę w uniwersum wykreowanym przez Lewandowskiego. Plusy: + Ksin w całkiem nowym alternatywnym Pierwszym świecie Międzykontynentów; + początkowo nie mogłem się przekonać do jego nowej postaci, ale z biegiem czasu coraz bardziej zaczynała mi się podobać; + czy w nowej rzeczywistości będzie dane Ksinowi żyć w spokoju; + ciekawa mieszanka magii, mitów, legend i starych wierzeń; + dobrze wykreowani pozostali bohaterowie Amarelis, Hakonóż, Arpia, Saro; + starzy wrogowie jednak nie próżnują i nie pozwolą Ksinowi odpocząć; + czy jest możliwe pokonanie kilkukrotnie przeważającego wroga; + czy można dzikich koczowników nauczyć dyscypliny podczas walki; + interesująco i z pełnym realizmem opisane sceny batalistyczne; + dynamika, zwroty akcji, trochę romantyzmu, nie ma czasu na nudę; + podobał mi się pomysł niemożliwości wyznaczania kierunku w bezkresnym stepie. Minusy: - początek mało dynamiczny, niewiele się dzieje, dalej jest już coraz lepiej; - nie podobało mi się sprowadzenie kobiety do rangi przedmiotu czy ozdoby. Ogółem książka dobra.