Księgi Południa

(Tutaj bym wstawił jakiś pompatyczny tytuł, ale nie mam pomysłu) Drugi tom (zbiorczy) przygód Czarnej Kompanii zawiera dwie książki właściwe o przygodach Konowała i jeden spin-off, w którym narratorem jest Skrzynka i nowy bohater znany jako Smeds. 1. Srebrny Grot - jak dotąd najlepsza część cyklu, mimo że bez Kompanii. Mamy za to duże zatłoczone miasto, prawie nieśmiertelnego ziomka z kompleksem niższości, pudla ze wścieklizną i latającego wieloryba. Bardzo mroczna atmosfera, nowi dobrze napisani bohaterowie i szybka akcja sprawiają, że czytelnik nie może się oderwać. Jedyny minus za brak humoru. Bardzo mocne 10/10 2. Gry cienia Kompania baczność. Sztandar wprowadzić. Konował jako nowy szef, kieruje resztkami, w liczbie siedmiu, do tajemnego miasta. Miasta, w którym powstała Czarna Kompania - Khatovaru. Żeby nie było zbyt prosto dajmy na ich drodze: dobrych Murzynów, złych Murzynów, cienie, kilka przewidujących zwrotów akcji, bardzo dobrze opisane bitwy. Klimat kulał, logika poszła na głębszego, humor jak w rozprawach Schopenhauera. Ale zgrabnie napisane bitwy, świetnie napisana postać Konowała (ach te jego przemyślenia) i rozjaśnienie dawnych tajemnic. Niestety zwroty akcji były tak przewidujące jak wróżbita Maciej. 6/10 3.Sny o stali Powiem tak, ta część jest jak bigos. Dobry, ale nic nadzwyczajnego. Znów przewidywalnie, na szczęście jeden zwrot akcji był taki, że aż odłożyłem książkę z wrażenia i poszedłem odkurzać. Humor lepszy, klimat ciężki jak sztaba złota, a i fabularnie coraz lepiej. Mamy mroczny kult, bitwy, religijne tarcia i przemówienia motywacyjne. Wątek śmierci jest tu wszędzie, prawie jak Petru w polskim internecie. I co najważniejsze był humor. 8/10 Ogólnie: książka gorsza niż pierwsza część, ale i tak warto przeczytać. Polecam zwłaszcza wielbicielom dark fantasy i ryżu na mleku.