Księgi nomów

Na trylogię o Nomach, małych istotach żyjących pod podłogą 'Sklepu', składają się: "Nomów Księga Wyjścia", "Nomów Księga Kopania" i "Nomów Księga Odlotu". Trzeci i ostatni tom sagi pt. "Nomów Księga Odlotu" o wiekopomnych wyczynach nomów, mylonego z krasnoludkami ludu przybyłego dawno temu na Ziemię na pokładzie statku kosmicznego, daje radę jak poprzednie i w moim odczuciu dotrzymuje kroku tomowi pierwszemu, 'wyprzedzając' nudniejszy tom 2. Całkowicie subiektywna ocena. 😉 Sir Pratchett przyzwyczaił czytelników do pewnego poziomu, z którego nie schodzi. A czasem nawet rozpieszcza nasze kubki smakowo-uszne nieustającym żartami, ironią, sarkazmem, humorem iście angielskim. Tym razem na końcówce miałam nieco więcej uciechy i śmiechu niż przy 2 tomie a równie dużo jak przy pierwszej części Nomów. Powtórzę, co napisałam przy wcześniejszym tomie - te opowieści są dla dzieci ale niekoniecznie - dziecko nie złapie licznych analogii, sugestii, odniesień literacko-filmowo-politycznych, ironii, ekwilibrystycznych gier i zabaw słownych, kalamburów. Niewiarygodną robotę robią tłumacze TP - Wojciech Cholewa oraz Jarosław Kotarski. Chapeau bas, panowie❗️ Choć wśród czytelników dyskutujących na tematy przełożeń oryginalnych znaczeń i kontekstów tłumaczeń oraz samych tłumaczy klawiatury potrafią się rozgrzać do czerwoności...❗️❗️ Przykład - napisał w 2007 roku - Dudi2: "pn sty 08, 2007, 3:26 pm. Może trochę po czasie, ale przyłączę się do dyskusji. Do dziś wybucham śmiechem, gdy sobie przypomnę T-myśliwce ( czyli w oryginale TIE-fighters ) w tłumaczeniu "Gwiezdnych Wojen" pana Cholewy z 1990r. ( zapomniałem nazwy wydawnictwa - jeszcze przed licencją Amberu ). Gdy w 1996 r. "Nową Nadzieję" wydawał Amber, tłumaczenie Cholewy korygował pan Syrzycki. Od wiernych tłumaczeń - takich kropka w kropkę - osobiście wolę tłumaczenia ludzi, którzy potrafią odróżnić okręt od statku ( dla jasności - nie czepiam się tutaj konkretnie pana Cholewy )." [Pisownia oryginalna Dudi2. 😀 😄 😂]. Faktycznie, kwestie translatoryki proste nie są i błędne lub nieporadne potrafią popsuć nam, czytelnikom przyjemność z lektury... Byłoby miło, gdyby co poniektórzy translatorzy pamiętali, że Autor tłumaczenia jest autorem wersji językowej w taki sam sposób, w jaki pisarz zostaje autorem oryginału. Dlatego też ponosi, moim skromnym zdaniem, pełną odpowiedzialność za: - zrozumienie tekstu, - zrozumienie kontekstu tekstu, - oddanie wszystkich specyficznych cech twórczości autora, w tym jego zasobu słownictwa, tzw. register, - tłumaczenie zgodne ze wskazówkami autora oryginału, o ile takowe istnieją, - tłumaczenie pod publikę lub unikanie jej, zgodnie z taktyką stosowaną przez autora oryginału... Cóż, kiedy wreszcie dotrę do biografii TP (półki mi gdzieś pożarły lub ukryły, złośliwce niepospolite),może się wreszcie dowiem, jak było w jego przypadku co do sugestii translatorskich Sorry za dygresje... 🤪 Wiadomo, Nomy rządzą, i choć w moim odczuciu nie są tak dobre jak inne pozycje Autora, dają się strawić.