Księga wysp ostatnich

Długo wyczekiwana prze mnie powieść z Emilem Żądło......i wielkie rozczarowanie. Jak dla mnie to najsłabsza i najmniej ciekawa część cyklu. Autorka zbyt wiele miejsca i czasu poświęciła swojej pasji jaką jest historia sztuki a zbyt mało jest w niej sensacji i śledztwa, którego w zasadzie w ogóle nie ma. Sam Emil też potraktowany jest tym razem nie jako dziennikarz śledczy, tylko partner Marty, która powoli dochodzi do prawdy. Jest morderstwo znanego bibliofila, jest motyw którym jest stara unikatowa księga, ale brak mordercy. Komisarz Zebra prosi Emila o pomoc a ten przeprowadza rozmowy z bratem zamordowanego, znanym muzealnikiem, kolegą Marty który nic do sprawy nie wnosi bo jest w szoku. Potem przeprowadza rozmowy z dziewczyną, która fotografowała księgę i gospodynią zamordowanego. Obie te osoby również giną w dziwnych okolicznościach a śledztwo staje w miejscu. I niby wszystko jest jak w poprzednich książkach autorki, tylko brak w tej powieści emocji, napięcia i oczekiwania co będzie dalej. Natomiast jest bardzo dużo części teoretycznej dotyczącej Biblioteki Aleksandryjskiej, dziejów drukarstwa i wreszcie starożytnego żeglarza Pyteasza z Massilii, który prawdopodobnie w swoich podróżach dotarł również aż nad Bałtyk. I właśnie relacja z tej wyprawy, dostała się właśnie w ręce bibliofila i przez nią zginął. Jak dla mnie za dużo w tej powieści jest właśnie tej części teoretycznej, która mnie nużyła a za mało sensacji i śledztwa. Zakończenie trochę zagmatwane ale mordercy można było się wcześniej domyślić. I niestety Emil miał w tym dochodzeniu i śledztwie mało do powiedzenia. Może już czas żeby przeszedł na emeryturę albo dostał sprawę tak ciekawą jak w "Sądzie ostatecznym"