Księga Cieni

Księga cieni to mocna kontynuacja, w moim odczuciu lepsza niż część pierwsza, która zamyka dylogię w sposób bardzo satysfakcjonujący. Największą siłą książki jest genialnie skonstruowany system magii cieni, zwanej umbromancją. Nie jest ona ani bezpieczna, ani romantyczna - jest mroczna, nieprzewidywalna i ryzykowna. Co sprawia, że ta historia to opowieść, w której każdy wybór ma konsekwencje, a granica między dobrem a złem bywa wyjątkowo nieostra. Charlie Hall to bohaterka daleka od ideału. Żyje z oszustw, podejmuje złe decyzje i niejednokrotnie rani osoby ze swojego otoczenia, ale jednocześnie nie sposób odmówić jej sprytu i determinacji. Właśnie ta niejednoznaczność sprawia, że jej losy są tak wciągające. Bardzo podobała mi się kreacja Reda i to, że poniekąd poznawaliśmy naszego bohatera od zera. Jego obecność dodaje historii mroku i głębi, zastanawiamy się na ile możemy mu zaufać ze względów, które znamy z części pierwszej - i to fascynuje i niepokoi jedocześnie. Również wątek romantyczny, choć pozostaje na drugim planie, został poprowadzony dojrzale i dopiero tutaj tak naprawdę do mnie trafił. Fabuła pełna jest intryg, sekretów i zaskakujących decyzji, które skutecznie utrzymują napięcie do samego końca. Choć niektóre zwroty akcji są bardziej subtelne niż spektakularne, całość tworzy spójną i angażującą historię, która konsekwentnie prowadzi czytelnika przez rejony świata przedstawionego. Księga cieni zrobiła na mnie bardzo dobre wrażenie i zostawiła poczucie satysfakcjonującego domknięcia historii. To mroczne, intensywne urban fantasy, które wciąga i nie pozwala się oderwać, a jednocześnie nie popada w przesadę ani nie podporządkowuje wszystkiego wątkowi romantycznemu.