Książka o (nie)czytaniu

To było przepiękne spotkanie z literaturą i czytelnictwem. Bardzo lubię Justynę Sobolewską za rozmowy z pisarzami w Polityce, lubię ją za Kornela Filipowicza (dokonała wyboru opowiadań do "Mojej kochanej, dumnej prowincji'),lubię ją za staroświeckie podejście do książek, pełne nostalgii i wzruszeń, również do książki jako formy, co jest dla mnie szalenie ważne. Ogromnie wzruszyły mnie wspomnienia o ojcu i dzieciństwie, o domu pełnym książek od najmłodszych lat, po prostu zazdroszczę przeokrutnie takich dzieciństw. Autorka wspomina o wielu książkach i autorach, których doskonale znam (i wtedy włącza się w człowieku jakaś wręcz więź z autorką ;)) i wspomina też masę autorów, których bardzo chcę poznać, to kopalnia tytułów do wpisania na listę, do odkrycia. Bardzo podobał mi się rozdział o spotkaniach autorskich, o zwyczajach w różnych krajach, miastach, w tych większych i na prowincji. Wiele rzeczy mi się podobało, wiele się dowiedziałam. W lekki i przyjemny sposób.