Książę przypływów

Kiedyś powiedziano : „grzechy przodków spadają na nas”, a może traumy przodków spadają na nas. Czy istniej coś na kształt spirali, że traumy rodziców powodują traumy u dzieci? Czy jest możliwość wyrwania się z tej spirali traum? Poznajemy historię rodziny pięcioosobowej: rodzice i trójka dzieci (Luke i bliźnięta Tom, Savannah) . Oprócz tego ważną rolę odgrywają też dziadkowie ze strony ojca. Poznajemy tą rodzinę w przełomowym momencie, gdy Luke, Tom i Savannah są już dorosłymi ludźmi. Dokładnie mówiąc Luke już nie żyje, Savannah po kolejnej próbie samobójczej znajduje się w szpitalu i Tom, którego życie rodzinne się sypie, przyjeżdża pomóc siostrze, ale też sobie. Po raz pierwszy mierzy się z historią swojej rodziny i opowiada ją nie przemilczając i ukrywając najbardziej bolesnych wspomnień. Pomaga mu w tej przeprawie przez własne życie piękna pani psycholog. Czy tylko ona jemu pomaga, a może on pomaga jej poradzić sobie z własnymi problemami. Jezus w Ewangelii Św. Jana /8, 32/mówi „Prawda was wyzwoli”. Czy opowiedzenie historii swojego dzieciństwa przez Toma i odkrycie najbardziej traumatycznych przeżyć, wyzwoli jego, jego siostrę i pozwoli im normalnie żyć. Jednak też jest ważne, a może ważniejsze, co z tą prawdą zrobimy. Kogo bardziej niszczy nienawiść, złość? Za mądrą końcówkę, dającą dużo do myślenia dodatkowe punkty. Trzeba pamiętać, że podobne przeżycia nie były obce autorowi. Świetna powieść psychologiczna, którą się czyta jak powieść sensacyjną. . Bohaterowie wszystkich planów wielowymiarowi i niejednoznaczni , jakby każdy z nich był w różnych proporcjach mieszanką dobra i zła. Tak samo jak radość przeplata się ze smutkiem. Wspaniały język, narracja i humor. Możemy poczuć atmosferę Karoliny Północnej z jej specyfiką , a także atmosferę Nowego Yorku. Książka ta na pewno zostanie ze mną na długo. Wielu z nas na tych stronach odnajdzie też siebie i to jest jej najważniejszy wymiar. Książka obok której nie można przejść obojętnie. Doskonała lektura, którą gorąco polecam.