Krystyna córka Lavransa (edycja kolekcjonerska)

Uwielbiam takie epickie dzieła, jak ta perełka, opisująca niełatwe losy ludzi średniowiecza. Chociaż lubię książki Folleta nawiązujące do wydarzeń z odległej przeszłości, to jednak wyżynom Sigrid Undset nie sięga. Głównie to powieść obyczajowa, z elementami historycznej, ale także i wątek romansu tu znajdziemy. Książka wymaga dłuższego pochylenia się nad nią, ponieważ liczy sobie ponad tysiąc stron. Ale równie tysiąckrotnie wynagradza zainwestowany w nią czas. Autorka nie sili się na język przesadnie archaiczny, co zaliczam na plus. Stworzyła bogatą galerię postaci, wiele z nich jest nietuzinkowych. Wiarygodnie opisane są, niekiedy niełatwe, relacje między nimi. Całość wzbogacają kroniki zwyczajów pielęgnowanych przez ówczesnych ludzi, jak i malownicze opisy przyrody. Losy tytułowej bohaterki, Krystyny, od dzieciństwa aż do śmierci, niosą ładunek przemieszanych ze sobą emocji, radości i smutków życia. Szalona miłość do Erlenda, niełatwe małżeństwo, odchodzenie rodziców. Dużo przestrzeni autorka poświęca religijności ludzi tamtych czasów- oni żyli wiarą, modlitwą i poddaniem się woli Boga. Taka to była epoka. Zresztą jest i etap życia Krystyny w klasztorze. Trudno nie zaliczyć powieści do arcydzieł, dlatego nie omieszkałem dać 10 punktów.