Kruki

Poprzedni tom zainteresował mnie trochę bardziej, lecz później poziom się wyrównał. Dla mnie średnia pozycja. Poboczne postacie są ciekawsze niż cała magia. Wiedma z jednej strony wykorzystuje pewnie swoje moce, nawet dla własnych, samolubnych i wrednych celów, po czym daje się podejść jak dziecko. I to nie raz. Za to końcówka już mi się podobała. Wolałabym więcej pewnej siebie bohaterki. W takich chwilach było najciekawiej.