Kruchy lód

Prawie półtora roku minęło od ukazania się pierwszego tomu z Markiem Smugą, więc nieco szczegółów zatarło się w pamięci, ale zupełnie nie przeszkadzało to w odbiorze drugiego tomu z tym niezwykle ciekawym bohaterem, „herosie w mocno pogiętej zbroi” - jak mówi o nim autor... "Kruchy lód" to tytuł jakby na przekór, bo przecież cała niemalże akcja dzieje się w gorącej Afryce, a konkretnie na targanej etnicznymi konfliktami wyspie Pemba, obok Zanzibaru u wybrzeży Tanzanii. Ta powieść sporo się różni od "Czarnej krwi", ma bardziej sensacyjny charakter, a wydarzenia opisane na Pembie były dla głównych bohaterów - Marka Smugi i Agnieszki Sikorowskiej - egzotyczną, ale też bardzo niebezpieczną przygodą. Nie brakowało mrożących krew w żyłach momentów, a Marek i Agnieszka sporo musieli przejść i się nacierpieć, by odkryć prawdę o zaginionej 5 lat wcześniej siostrze Agnieszki, Karolinie. Stąpali po bardzo kruchym lodzie... "Kruchy lód" czyta się błyskawicznie i ciężko się od tej powieści oderwać. Krzysztof Bochus to jeden z moich ulubionych autorów, więc moja ocena musi być wysoka, ale ta powieść z pewnością na nią zasługuje. Gorąco polecam! PS. Chcę gorąco podziękować wszystkim czytelnikom z ukrytym kontem, którzy poparli moje opinie przy wszystkich powieściach Krzysztofa Bochusa. Nie mogąc ich przeglądać, nie mogę też czytać ich opinii. Zaskakujące dla mnie jest, że tak liczne grono użytkowników z ukrytym kontem objawia się tylko przy opiniach o powieściach Krzysztofa Bochusa. Jakby to był jakiś tajemny klub wielbicieli tego autora. Chętnie poznałbym tę zagadkę...