Krótka wycieczka na tamten świat

Juliusz Strachota Krótka wycieczka na tamten świat, Wschód wydaje się być ulubionym kierunkiem autora. W ubiegłym roku towarzyszyłam narratorowi Turysty polskiego w ZSRR w oczyszczającej podróży do krajów byłego Związku Radzieckiego. Tym razem wybrałam się z nim na Wschód, śladami tajemnic dziadka Janka, jak okazało się lata później - bigamisty, który z armią Berlinga przeszedł szlak spod Lenino i trafił do Warszawy. Przy okazji w Miadziołce Iwan Gierasimowicz, bo tak się nazywał, zostawił żonę i trójkę dzieci. Życie nie znosi jednak próżni, w Polsce ożenił się ponownie, nawet dwukrotnie, choć tu już z zachowaniem norm prawa. O drugim małżeństwie za dużo nie wiadomo. A z trzeciego z babcią Ireną miał syna, który jest ojcem narratora. W dodatku z pierwszą rodziną nigdy nie zerwał kontaktów, przez lata prowadząc korespondencję. Historia mogłaby służyć za scenariusz filmu. Narrator, praktykujący zen, niepijący alkoholik, któremu w końcu mniej więcej udaje się ustalić szczegóły dziadkowej tajemnicy, postanawia wyruszyć na Wschód, w poszukiwaniu swojej rodziny. Tak jak w Turyście polskim tak W krótkiej wycieczce autor bardzo dobrze czuje się będąc w drodze, kiedy opisuje to, co mija, widzi zza okien, odkrywa podczas trasy, a specyficzny klimat krajów dawnego Związku Radzieckiego nadal mu służy. Tym razem takim odkryciem jest również odnaleziona rodzina, z którą spotyka się podczas swojej podróży. Wydawałoby się, że będą to raczej chłodne relacje, bo przecież nikt nikogo nie zna i nigdy nie widział, jednak jest raczej swojsko i miło. "Nic nie planuję. Na nic nie czekam. Nic sobie nie wyobrażam. Na nic się nie przygotowuję. Niczemu się nie opieram." - mówi narrator pomiędzy kolejnymi odwiedzinami. Jest trochę refleksyjny, nieco autoironiczny, nie nastawia się na nic, raczej daje się ponieść chwili. Przemieszcza się, trochę zwiedza, spotyka się z rodziną, słucha opowieści, by potem wrócić do swojego świata. Jest bezinteresowny, nie burzy jeszcze bardziej już i tak zagmatwanej przeszłości, w grę wchodzą przecież ludzkie uczucia. Opowiedzianą historię podzielić można na dwie części, "tu" - związaną z życiem codziennym, a potem planowaniem podróży i "tam" - kiedy już podróż w poszukiwaniu przeszłości trwa. Mnie wciągnęła szczególnie ta druga.