Król i poeta, czyli o Fajnomenach Aratosa z Soloj

Fajnomena, czyli poemat o gwiazdach Aratosa z Soloj, twórcy hellenistycznego z III w. p.n.e., są jednym z najbardziej niezwykłych dzieł, jakie przekazali nam starożytni Grecy. Legenda głosi, że król Macedonii Antygon, o przydomku Gonatas, polecił Aratosowi, który był lekarzem, aby ujął w formę poetycką treść traktatu z zakresu astronomii Eudoksosa z Knidos. Stała się wówczas rzecz niewiarygodna. Aratos stworzył arcydzieło aleksandryjskiej sztuki poetyckiej, które od chwili powstania do czasów nowożytnych budziło niegasnący podziw. Poemat ten był tak chętnie czytany i powszechnie lubiany, że stał się nawet podręcznikiem astronomii, służąc ludziom od starożytności aż do końca średniowiecza. Jest to szczególny fenomen w historii kultury europejskiej.