Król

Podkomisarz Anna Maria Kier nie umie się nie angażować, nie pracować praktycznie całą dobę. Przez chroniczny brak czasu rozpadło się jej życie prywatne, jej rodzina. Teraz idzie na policyjną emeryturę. Sytuacja finansowa staje się bodźcem do podjęcia przez nią prywatnego śledztwa dotyczącego kreta w szeregach koncernu farmaceutycznego. Musiałam sprawdzić, w jakim wieku jest autorka. Podejrzewałam, że tuż po dwudziestce, gdyż powieść miejscami jest infantylna. Myliłam się co do wieku. Może po prostu dojrzały czytelnik nie jest targetem. Głównym problemem zdaje się być kreacja głównej bohaterki, która mimo dojrzałości i doświadczenia zawodowego momentami jest mało spostrzegawcza. W relacjach Anna również bywa dziecinna. Chodzenie z facetem za rękę, gry na imprezie przypominającej studencką to przywilej osób dopiero wchodzących w dorosłość, a nie matki i żony. Druga młodość po rozstaniu z mężem? Może. Samo śledztwo, choć niezbyt skomplikowane miało ciekawe momenty. Podobała mi się też budowa powieści. W teraźniejszość wkradały się urywki przeszłości okraszone notatkami prasowymi. Niektóre rozdziały opisywały tajemniczego mężczyznę, którego znaczenie i wpływ na fabułę odkryte zostaje dopiero na końcu książki. Jego wątek otwiera historię kolejnego lub kolejnych tomów. Czy po nie sięgnę? Pewnie kiedyś tak. Na razie je sobie odpuszczę, gdyż liczyłam na coś więcej. Ta część to obyczajówka z tłem kryminalnym. Na koniec wspomnę, że opis wydawniczy dotyczy całej serii. W tym tomie Wanda pojawia się dość późno i nie dochodzi do założenia biura detektywistycznego.