Krocząc w strachu

Jest to oczywiście książka tylko dla czytelników całego cyklu, choć niby tworząca zamkniętą całość. Do historii Herezji Horusa wkracza kolejny Prymarcha i jego legion, czyli tym razem Sanguinius i Krwawe Anioły, IX Legion. Ta część sytuuje się gdzieś w środku stawki, nie jest to co najlepsze w cyklu, ale nie odstręcza też słabym poziomem. Właściwie to spojrzenie na to co dzieje się gdzieś na uboczu głównych wydarzeń, takie wytłumaczenie dlaczego Krwawe Anioły nie brały udziału w głównych dotychczas walkach, jak zostały wmanewrowane w swoje starcie, w pułapkę, do której wysłał ich Horus. Sporo akcji, trochę klimatu horroru, bo tu walka nie odbywa się między różnymi legionami, ale z obcymi, z Chaosem i stworami z Osnowy. Przeczytałem bez bólu, do pewnego momentu nawet mnie to wciągało i sprawdzało się jako bezrefleksyjna rozrywka, ale pod koniec już trochę się dłużyło.