Krew w piach

Choć Katarzyna Bonda ma na swoim koncie ponad trzydzieści powieści, było to moje pierwsze spotkanie z jej twórczością. Do tej pory zawsze coś mnie zniechęcało. Ciężko oceniać samą historię, bo została oparta na prawdziwych wydarzeniach, ale autorka ma przyjemny, lekki styl, a fakty potrafi ukazać w ciekawy sposób. Tym razem na tapet wzięła sprawę kołobrzeskiego uwodziciela-oszusta, którego ofiarami padło wiele kobiet. Metodycznie mamił je, czarował, rozkochiwał, by zamordować i przejąć ich majątek wykorzystując do tego kolejną "Skarbę". W zeszłym roku został uznany za winnego zabójstw trzech kobiet. "Spo­tka­nie z kimś takim to jak rand­ka z dia­błem. Orien­tu­jesz się, że pod­pi­sa­łaś cy­ro­graf, i nie ma od­wro­tu. Za późno otwo­rzy­łam oczy. Byłam zbyt łasa na jego po­chleb­stwa, czu­ło­ści i pre­zen­ty, bo po­tra­fił być hojny. Czy czu­łam się przez niego wy­róż­nio­na? Tak. Nie kryję tego. Być może dla­te­go do­pu­ści­łam do sza­leń­stwa, jakim było za­rę­cze­nie się po dwóch mie­sią­cach zna­jo­mo­ści. Za­ko­cha­łam się jak durna." Wilk w owczej skórze. Nie jest ciężko domyślić się, że fabuła opiera się na historii kołobrzeskiego biznesmena i marynarza Mariusza G., nazwanego przez media "Krwawym tulipanem". Przeszłość mężczyzny jest tak bogata, że pewnie starczyłaby na kilkutomowe dzieło. Autorka dotarła do małoznanych faktów, wybrała te najistotniejsze i ułożyła w formie powieści. Wydarzenia przedstawione są w dwóch przestrzeniach czasowych. Dominują te, które dzieją się w książkowej teraźniejszości. Zdarzenia sprzed pięciu lat ukazane zostały w formie retrospekcji. Jest to nowa odsłona tego, o czym pewnie większość z nas słyszała z racji dużego zainteresowania mediów. Autorka dodała do tego naturalne, sfabularyzowane dialogi, a efekt jest przynajmniej zadowalający. Mimo że sprawę Mariusza G. znałam z doniesień medialnych, pisarce udało się wciągnąć mnie w przedstawioną historię. Było to moje pierwsze spotkanie z jej twórczością, ale z pewnością nie ostatnie.