Krakowianie. Szkice do portretu zbiorowego w dobie industrialnej transformacji 1890-1939

W badaniach nad dziejami Krakowa nie zwracano dotąd należytej uwagi na zależności między swoistym genius loci miasta a jego mieszkańcami. Powodów tego dopatruje się wjego bogatej, ponadregionalnej wartości, pozostającej w dystansie do przeciętności mieszkańców, którzy nie licząc jednostek wybitnych, pozostawali „w cieniu swoich własnych dokonań”. Wspomniana luka stała się dla Autora bodźcem do podjęcia tematu - bo właśnie owa przeciętność, cała krakowska społeczność jest przedmiotem niniejszego opracowania. Autor postawił sobie ambitne zadanie przedstawienia relacji zachodzących wewnątrz lokalnej społeczności pomiędzy tradycyjnymi dziedzinami o charakterze uniwersalnym i w dużej ponadczasowym a dynamicznie zmieniającymi się stosunkami społeczno-zawodowymi w okresie industrialnej transformacji.