Kradzione róże

„Kradzione róże” Anny Zgierun-Łaciny są poniekąd kontynuacją „Czynnika miłości”. Na pierwszy plan wysuwają się bowiem inni bohaterowie, a akcja powieści biegnie równolegle do perypetii Patrycji i Magdy, dzięki czemu czytelnik ma nareszcie jasność, co do kilku drugoplanowych kwestii z „Czynnika…” Autorka i tym razem pokazała, że nie boi się poruszać trudnych tematów i o różnych zawirowaniach emocjonalnych potrafi pisać z wyczuciem unikając banałów. Głównymi bohaterkami powieści są dwie siostry: studentka medycyny Jaśmina, która przeżywa w pięknych krajobrazach Grecji perypetie miłosne i maturzystka Róża – Roża, która poszła na pielgrzymkę do Częstochowy i została skradziona… Cóż łączy dziewczyny z bohaterami „Czynnika…”? Ano są one córkami nauczycielki biologii Patrycji i Magdy. Dodatkowo to brat Patrycji jest przyczyną kłopotów sercowych Jaśminy, a sama Patrycja wiele Jaśminie zawdzięcza. Akcja powieści toczy się dwutorowo. Czytelnik towarzyszy Jaśminie i grupie jej przyjaciół w podróży po Grecji. Pisarka znakomicie pokazała, jak ważną sprawą w związku jest szczera rozmowa. Przyznaję, Jaśmina jest czasami szalenie irytująca w swoim uporze, ale można zrozumieć wszelkie jej obawy. Bo faktycznie, Romek potrafi zachowywać się naprawdę głupio, choć jego punkt widzenia niektóre te zachowania usprawiedliwia. Natomiast naprawdę niepokojący jest wątek Róży i tajemniczego Ariela, który niczym pająk oplątuje dziewczynę mocną siecią i sprawia, że zdrowy rozsądek dziewczyny usypia i Róża poddaje się bezwolnie manipulacjom mężczyzny. Stojąc z boku naprawdę trudno pojąć zachowanie bohaterki, choć pisarka doskonale oddała toksyczną relację między naiwną licealistką i jej porywaczem. Pisarka pokazała również, jak zaginięcie dziecka wpływa na jego rodzinę. „Kradzione róże” to warta poznania książka i wysłuchałam jej z przyjemnością, mimo że nie jestem jej docelowym odbiorcą. Podoba mi się styl autorki i jej podejście do naprawdę trudnych spraw. I bardzo podobało mi się zakończenie powieści – z jednej strony słodkie jak ulepek, z drugiej zaprawione solidną dawką goryczy.