Kościół - Ciało Chrystusa. Relacje między Kościołami

Spis treści Wprowadzenie Rozdział I. Kwestia prymatu biskupstwa Rzymu I. Podstawy prymatu biskupstwa Rzymu Podstawy kanoniczne Pierwsza podstawa prymatu biskupa Rzymu - pozycja Rzymu jako stolicy, a później jako byłej stolicy Cesarstwa Rzym - największy z Kościołów i jeden z najbardziej starożytnych Rzym - Kościół apostolski Wierność Kościoła Rzymu wobec prawosławnej wiary w pierwszych wiekach II. Natura prymatu w jego formie pierwotnej Pierwszeństwo czci Szczególny autorytet Punkt odniesienia w kwestii wiary Instancja odwoławcza Władza wiązania i rozwiązywania Rola przewodniczącego Wnioski III. Warunki prymatu Wyznawanie prawosławnej wiary Respektowanie kanonów Prymat wiąże się z kolegialnością i soborowością IV. Ewolucja koncepcji prymatu w Kościele rzymskim Idea prymatu wynikająca z boskiego prawa Twierdzenie, że papież jest następcą Piotra Twierdzenie, że papież jest wikariuszem Piotra Twierdzenie, że papież jest wikariuszem Chrystusa Twierdzenie, że papież jest głową Kościoła powszechnego Idea mówiąca o tym, że papież jest ponad władzą zwierzchnią w stosunku do soboru Roszczenie do powszechnej jurysdykcji Koncepcja prawna i polityczna prymatu w kontekście władzy Nieomylność przypisywana papieżowi Idea zgodnie z którą, papież jest zasadą jedności Kościoła Cztery główne dokumenty wyrażające te zasady: Dicta- tuspapae (1075); definicje Soboru Florenckiego (1445),Watykańskiego I (1870) i Watykańskiego II (1964) V. Krytyczna ocena formy ewolucyjnej rzymskiego prymatu z prawosławnego punktu widzenia Kościoła nie zbudowano na osobie Piotra Papież rzymski nie jest następcą Piotra Prymat rzymski nie istniał od samego początku Chrystus nie ma wikariusza. On Sam jest głową Kościoła Chrystus i Duch Święty są w Kościele jedynymi zasadami jedności Powszechność jurysdykcji - błędne pojmowanie katolickości Papież nie jest nieomylny Papież nie ma absolutnej władzy Wszystkie Kościoły są równe i wszyscy biskupi są równi Rozdział 2. Kwestia prymatu biskupstwa Konstantynopola I. Status Kościoła Konstantynopola według kanonów soborów powszechnych Drugi sobór powszechny (I Konstantynopolitański 381) Sobór Chalcedoński (452) Protesty papieża Leona I Potwierdzenie kanonu 28 przez Sobór in Trullo (692) II. Biskup Konstantynopola „patriarchą ekumenicznym” III. Zasięg jurysdykcyjny patriarchatu Konstantynopola jako instancji apelacyjnej IV. Ewolucja prerogatyw patriarchatu Konstantynopola Rozdział 3: Kościół prawosławny a inne wyznania CHRZEŚCIJAŃSKIE I. Jedyny Kościół Chrystusowy II. Źródła rozbieżności Z Kościołami wschodnimi oddzielonymi Z Kościołem rzymskokatolickim Z wyznaniami wynikłymi z reformacji III. Warunki zjednoczenia IV. Natura i funkcja ekumenizmu V. Przyjmowanie innowierców do Kościoła prawosławnego Podstawy eklezjologiczne i kanoniczne ustanowione w ciągu pierwszego tysiąclecia Sytuacja w drugim tysiącleciu w zakresie przyjmowania rzymskich katolików Stosowanie ekonomii i jego znaczenie „Poza Kościołem nie ma zbawienia” Bibliografia