Konserwatywny umysł. Od Burke'a do Eliota

Jedna z najważniejszych dwudziestowiecznych książek o ideach politycznych i polityce. Kanon myśli konserwatywnej. „Dla zdrowego funkcjonowania każdego społeczeństwa potrzebny jest zarówno impuls skłaniający do naprawy, jak i impuls skłaniający do konserwowania. To, czy swoim zapałem będziemy wspierać partię postępu, czy partię broniącą ciągłości, musi być uwarunkowane aktualną sytuacją. Zdaje się, że w latach kończących to stulecie zaznaliśmy dość nagłych zmian, zdrowych bądź nie. To, czy konserwatywny impuls we współczesnym społeczeństwie wystarczy, by zapobiec rozkładowi moralnego i obywatelskiego porządku poprzez zawrotne tempo zmian – cóż, to może zależeć od tego, na ile dzisiejsi konserwatyści rozumieją swoje dziedzictwo". (fragment książki) Russell Kirk (1918-1994) należał do czołowych myślicieli i działaczy konserwatywnych w Stanach Zjednoczonych. Opublikowanie w 1953 r. pierwszego wydania Konserwatywnego umysłu i dyskusja, która wówczas się wywiązała, są uważane za kluczowe dla ożywienia i ukształtowania powojennego amerykańskiego konserwatyzmu, nie tylko w wymiarze teoretycznym, ale i praktycznym, do czytelników i fanów Kirka należało bowiem wielu czołowych amerykańskich polityków. Błyskotliwa i wszechstronna analiza dorobku wybitnych myślicieli konserwatywnych – m.in. Edmunda Burke’a, Johna Adamsa, Samuela Taylora Coleridge’a, Johna Randolpha of Roanoke, Johna C. Calhouna, Alexisa de Tocqueville’a, Johna Henry’ego Newmana, Benjamina Disraeliego, Irvinga Babbitta, Paula Elmera More’a, George’a Santayany, T. S. Eliota – przenosi czytelnika w sam środek wielu fundamentalnych dyskusji intelektualnych toczonych od schyłku XVIII wieku do dziś. To także fascynująca opowieść o konserwatywnej polityce – jej sukcesach i porażkach w czasach, gdy ważne dla niej idee, zasady i tradycje były wciąż atakowane i zagrożone. To, że konserwatyzm niezmiennie pozostaje intelektualną i polityczną siłą zdolną stawiać czoła presji liberalnej lewicy i innych radykalnych nurtów, jest również zasługą takich książek, jak Konserwatywny umysł.