Koniec końca historii

Tak już mam z Jackiem Bartosiakiem, że jak kończę jego książkę albo inną jego publicystykę w audio/video muszę zacząć następną. Może nie będę wewnętrznie pogłębiał tej myśli bo się okaże że jestem uzależniony. Choć to żart to żartem nie jest. Uwielbiam chłopa. To co robi i jak to robi. Jestem wielkim admiratorem jego myśli, głębi intelektu, pola albo bardziej pól widzenia. Staram się, w miarę możliwości czasowych, śledzić jego aktywność. Z wypiekami na buzi przeczytałem jego kolejną książkę będącą zbiorem artykułów/eseji publikowanych głównie w ramach swojego think-thanku. Są z różnych lat ale jedno ich łączy – głębia myśli, zrozumienia fundamentów i prawideł funkcjonowania relacji międzynarodowych oraz niesamowita wprost przewidywalność możliwych zdarzeń. Ta ostatnia jest szczególnie widoczna gdy czyta się jego pierwsze artykuły jeszcze z okolic 2012 i 2013. Tytuł jest świetny. Historia jednak się nie skończyła, ani pewnie nigdy nie skończy wbrew temu co twierdzili nieliczni. Tak samo jak na polu relacji między nami ludźmi i ona zawsze będzie domeną rywalizacji i co niestety smutne próbą zdominowania jednych przez drugich.