Kompleks Portnoya

Alexander Portnoy, rocznik 1933, pochodzenie żydowskie, IQ 158. Leży na kozetce u psychoterapeuty… Monolog młodego żydowskiego prawnika straumatyzowanego przez matkę. Kim może być główny bohater? Jak może go postrzegać Roth? Opis próbuje odwołać się do seksualności bohatera z akcentem na uzależnienie behawioralne, jakim jest seksoholizm. Czy to powinno bulwersować? Nie. Czy przez ten pryzmat należy widzieć książkę? Zdecydowanie nie! Napisana przez Rotha w 1969 roku, w epoce rozkwitu psychoanalizy, jakże by mogła pominąć wątek libido. Szczególnie gdy autor kładzie swojego klienta na kozetce i próbuje rozłożyć na czynniki pierwsze sięgając po bohatera jako narratora własnej linii życia. Natomiast całość wykracza znacznie poza ten jeden aspekt. Roth bierze na tapet wszystkie bolączki amerykańskiego społeczeństwa, szczególnie w aspekcie własnego żydowskiego pochodzenia i antysemityzmu. Nie rażą mnie sceny opisujące masturbację, stosunki seksualne czy używanie wulgaryzmów, przeszkadzał mi natomiast język, styl. Może charakterystyczny dla klasyki amerykańskiej literatury z tamtych lat, ale jakże toporny w dzisiejszych czasach