Komedyja Justyna i Konstancyjej. Sjem niewieści

Dzieła Marcina Bielskiego, jednego ze znaczniejszych twórców staropolskich pierwszej połowy XVI wieku, od dziesięcioleci czekały na przypomnienie, krytyczną edycję i komentarze. Od pamiętnego studium monograficznego Ignacego Chrzanowskiego poświęconego autorowi „Kroniki wszystkiego świata”, minęło prawie stulecie; a Marcinem i Joachimem Bielskimi zajmowano się dotąd, pomijając kilkanaście prac przyczynkowych, wstydlwie mało. Sed sunt miracula. Oto dwa ważne dzieła Bielskiego za sprawą prof. Jerzego Starnawskiego doczekały się humanistyczno-filologicznego przypomnienia. „Komedyja Justyna i Konstancyjej” i „Sjem niewieści” ukazują się jako 3 tom serii „Terminus. Bibliotheca Classica”, obejmującej edycje rozpraw oraz tekstów źródłowych (głównie nowołacińskich),które pozostają w orbicie trzech podstawowych dla kultury europejskiej tradycji: judaistycznej, grecko-rzymskiej i chrześcijańskiej.