Komandosi z Nawarony

Nie miałam wcześniej styczności z Autorem - trochę żałuję, trochę się jednak cieszę ponieważ mogę odkrywać go teraz po raz pierwszy. Kiedy był największy szał czytelniczy związany z Alistair'em MacLean'em ja uczyłam się wiązać sznurówki i utrzymywać równowagę na trójkołowym rowerku. Niedawno Znajomy Fik wrzucił opinię do "Komandosów" - był to bodziec, który uruchomił we mnie kolejną czytelniczą strunę, to z kolei spowodowało, że pewna Dobra Dusza obdarowała mnie powieściami Autora i wskazała na które zwrócić uwagę. Oczywiście, jak to ja, zamiast od początku czyli od "Dział...", zaczęłam z drugiej strony - od "Komandosów..." - nadrobię to czym prędzej - już wiem, że warto. Trzeba się dobrze skupić na akcji w tej książce, bowiem ona nie czeka tylko gna do przodu i nie bierze jeńców. Jest konkretnie, szybko, co ciekawe - zabawnie!, i jeśli ktoś lubi wojenno/przygodowe książki to świetny wybór. Trzy znakomite postaci głównych bohaterów w tym ten jeden w którym: " (...) zaczęli dostrzegać w Mallorym i jego metodach działania zadziwiającą nieuchronność, przemieniającą odległą możliwość w bardzo duże prawdopodobieństwo." Nieźle, prawda? 😎