Kolor róż

Jest to druga część „Sagi dworskiej”, której autorką jest Krystyna Mirek. Julianna przekazała swój posag ojcu na spłatę długów. Jej mama spodziewa się dziecka i wszyscy oczekują, że będzie to chłopiec i przyszły dziedzic. W tej sytuacji Julianna nie może już liczyć na najlepsze partie w okolicy. Mimo to nie jest skora do przyjęcia pierwszych lepszych oświadczyn. Woli tak jak babcia zamieszkać na uboczu i leczyć okolicznych mieszkańców. Uwagę Julianny zwraca nowo przyjęty do pracy we dworze parobek, Mężczyzna wydaje się inny od wszystkich i zaczyna pociągać Juliannę. Dziewczyna nie zdaje sobie sprawę, że Dominik tak jak i ona jest szlachcicem. Czy jest jakaś szansa by Julianna wyszła właśnie za Dominika i jak na to zareaguje ich sąsiad, którego względy dziewczyna odrzuciła? Książkę czyta się dobrze, choć bardziej może być postrzegana w kategorii bajki, niż opowieści, która mogła wydarzyć się dawno temu w rzeczywistości. Julianna z jednej strony wydaje się bardzo rozsądna, z drugiej jest strasznie dziecinna i nie zdaje sobie sprawy jakie mogą być konsekwencje podejmowanych przez nią decyzji. Jeszcze bardziej oderwany od rzeczywistości jest jej żyjący ponad stan ojciec. Mężczyzna nie uczy się na swoich błędach i co rusz popada w kolejne kłopoty. Najtwardziej stąpającą po ziemi osobą jest babcia Julianny, która potrafi przewidzieć pewne okoliczności. Trochę rozbawił mnie wątek budowy domu przez Dominika. Mężczyzna nie ma żadnych środków a podejmuje się niemałego wyzwania. Z drugiej jednak strony, można podziwiać go za pracowitość. Ogólnie książkę oceniam na niepełne 7 pkt.