Koliste jeziora Białorusi

Opowieść jak sen na jawie. Niby jesteś częścią rzeczywistości, ale obserwujesz ją jakby zza zasłony, otwarta na Ciebie, choć niedostępna; starasz się uchwycić ale ciągle ulatnia się przed Tobą. Goniąc nie doganiasz. Autor zwiedzając Białoruś widzi to co niedostrzegalne dla naszych oczu. Nie rozprawia o polityce, relacjach międzyludzkich, socjologii czy antropologii, choć każdy z tych elementów gdzieś się przewija. Próbuje uchwycić ideę spajającą Białorusinów wiedząc, że to naród ciągle w budowie, ciągle niedopracowany. Zastanawia się co ich łączy, co sprawie, że zaczynają nazywać się Białorusinami, choć częściej powiedzą o sobie po prostu tutejszy. Dla osób lubiących porządek ta książka będzie ze wszech miar chaotyczna, bez ładu i składu. Ja jednak odnalazłem w niej jakąś głęboką ukrytą tajemnicę o naszych braciach zza wschodniej granicy.