Kodeks Dyplomatyczny Śląska t. 3

SPIS DOKUMENTÓW 250. (1221-1224) Kazimierz, książę opolski, stwierdza, że stolnik Stojgniew wydziedziczył swego synowca Dzierżykraja i ofiarował wszystkie swe majętności w ziemi śląskiej klasztorowi w Lubiążu 251. (1221-1228) Wawrzyniec, biskup lubuski, na prośbę opata klasztoru w Lubiążu poświadcza, razem z komesem Imbramem, że komes Stojgniew, kasztelan Raciborza, ofiarował temuż klasztorowi swe dobra Bogunów i Zwrócona. Tego samego dnia złożyła podobne oświadczenie matka i żona wspomnianego komesa 252. 1221 Henryk Brodaty, książę śląski, nadaje prawo niemieckie gościom klasztoru PMarii na Piasku we Wrocławiu, mieszkającym w Budziszowie i Krzydlinie Wielkiej, oraz udziela klasztorowi immunitetu ekonomicznego i sądowego, zastrzegając sobie niektóre ciężary i sprawy nadal do sądzenia 253. 1221 Henryk Brodaty, książę śląski, nadaje prawo niemieckie gościom-hospesom, mieszkającym w imiennie wyliczonych wsiach klasztoru na Piasku we Wrocławiu, i nadaje im immunitet ekonomiczny i sądowy 254. Niemcza 1221 Henryk Brodaty, książę śląski, pozwala niejakiemu Menoldowi lokować wieś Budzów na prawie takim, jakiego używają wsie uprzywilejowane w okolicy Szczawna 255. Lateran, 9 stycznia 1221 Honoriusz III, papież, bierze klasztor kanoników regularnych w Nowogrodzie Bobrzańskim i jego posiadłości pod opiekę stolicy apostolskiej 256. Lateran, 11 stycznia 1221 Honoriusz III, papież, poleca opatowi klasztoru w Lubiążu, któremu swego czasu powierzył nadzór duchowny nad klasztorem w Trzebnicy, aby obowiązki sobie powierzone wypełniał 257. Lateran, 13 stycznia 1221 Honoriusz III, papież, zatwierdza polubowny wyrok opata jędrzejowskiego i jego towarzyszysędziów stolicy apostolskiej, wydany w wyniku procesu toczącego się przed proboszczem głogowskim i innymi sędziami w sprawie między klasztorem św. Wincentego we Wrocławiu a mnichami benedyktyńskimi i ich stronnikami 258. Lateran, 19 stycznia 1221 Honoriusz III, papież, zatwierdza klasztorowi w Nowogrodzie Bobrzańskim, założonemu przez księcia śląskiego i obdarowanemu przezeń 120 łanami lasu, dziesięciny z tychże łanów nadane przez biskupa wrocławskiego 259. Wrocław, 1 lutego (1221, 1222, 1223?) Grzegorz z Krescencji, kardynał tyt. św. Teodora, legat papieski, nadaje kościołowi PMarii na Piasku we Wrocławiu w dniu oczyszczenia PMarii 40 dni odpustu 260. Lateran, 17 kwietnia 1221 Honoriusz III, papież, poleca Wawrzyńcowi biskupowi wrocławskiemu, Piotrowi proboszczowi głogowskiemu i Albertowi dziekanowi łęczyckiemu rozpatrzyć sprawę obietnicy księcia polskiego, dotyczącej udziału jego w krucjacie do ziemi świętej, i ewentualnie zamienić ją na wyprawę przeciwko Prusom 261. Lateran, 3 maja 1221 Honoriusz III, papież, udziela Sebastianowi, kanonikowi wrocławskiemu, dyspensy "ob irregularitate natalium", jako że był zrodzony z ojca księdza 262. Schatzberg, 2 lipca 1221 Układ pokoju między biskupem praskim Andrzejem a królem czeskim Przemysłem Ottokarem I 263. Schatzberg, 2 lipca 1221 Przemysł Ottokar I, król czeski, zatwierdza układ pokoju zawarty z biskupem praskim Andrzejem 264. Wrocław, 28 listopada 1221 Wawrzyniec, biskup wrocławski, zatwierdza w posiadaniu szpitala św. Ducha we Wrocławiu dziesięciny z imiennie wyliczonych 5 wsi, które odstąpił Idzi, scholastyk wrocławski, dalej dziesięciny odstąpione szpitalowi przez opata klasztoru PMarii na Piasku, wreszcie nadaje szpitalowi od siebie dziesięciny 265. (1222) Radosław, archidiakon ołomuniecki, nadaje klasztorowi w Velehradzie posiadłości, między innymi ogród, młyny i łany w Opawie 266. 1222 Henryk Brodaty, książę śląski, nadaje zakonowi PMarii jerozolimskiemu miejscowość imiennie wymienioną z wszystkimi wolnościami i według zwyczajów ziemi oznaczoną znakami granicznymi 267. 1222 Henryk Brodaty, książę śląski, zezwala mnichom klasztoru w Lubiążu raz w roku na dwóch okrętach sprowadzać śledzie z Pomorza i dwa razy do roku na dwóch okrętach sól z Gubina lub Lubusza bez cła 268. Znojmo, 1222 Przemysł Ottokar I, król czeski, zatwierdza przywileje dla prowincji Znojmo 269. Opole-Koźle, 1222 Kazimierz, książę opolski, zezwala biskupowi wrocławskiemu Wawrzyńcowi lokować Niemców lub innych "gości" na terytorium biskupstwa we wsi Ujazd na prawie niemieckim oraz nadaje mu pełną jurysdykcję nad mieszkańcami tej wsi z wyjątkiem monety 270. Kyjov, 25 stycznia 1222 Henryk, margrabia morawski, zatwierdza klasztorowi w Velehradzie 2 łany koło Opawy nadane klasztorowi przez niejakiego Ekkarda z Opawy 271. Alatri, 19 maja 1222 Honoriusz III, papież, na prośby opata klasztoru św. Wincentego we Wrocławiu zatwierdza układ polubowny między nim a opatem klasztoru PMarii na Piasku w sprawie kościoła św. Wawrzyńca w Kaliszu, wydany przez Piotra, proboszcza głogowskiego, sędziego delegowanego przez papieża 272. Alatri, 19 maja 1222 Honoriusz III, papież, na prośby opata klasztoru św. Wincentego we Wrocławiu zatwierdza wyrok opata jędrzejowskiego i jego kolegów wydany na rzecz klasztoru 273. Lonyz, 3 sierpnia 1222 Konrad, książę mazowiecki, i Gedko, biskup płocki, nadają część ziemi chełmińskiej Chrystianowi, biskupowi pruskiemu 274. 1223 Henryk Brodaty, książę śląski, rozstrzyga spór między klasztorem PMarii na Piasku we Wrocławiu a rycerzem Peregrynem o kościół w Udaninie 275. 1223 Henryk Brodaty, książę śląski, stwierdza, że na prośby opata klasztoru w Lubiążu Guntera darował tamtejszemu klasztorowi miejscowość Sichów i swoim chłopom dziesiętnym, którzy dobrowolnie miejscowość tę opuścili, nadaje wolności, dając im prawo łazęgów, wyliczając wreszcie ich imiona 276. 1223 Jarosław i Boztech, synowie Gorzysława, Piotr, syn Detleba, i Budziwoj, syn Wincemira, nadają klasztorowi pod wezwaniem św. Bartłomieja w Nowogrodzie Bobrzańskim prawo patronatu nad kościołem PMarii na grodzie w Bytomiu 277. Wrocław, katedra św. Jana, 1223 Wawrzyniec, biskup wrocławski, na prośby opata klasztoru PMarii na Piasku we Wrocławiu, Witosława, zatwierdza w posiadania klasztoru dziesięciny i inne wolności z nadania własnego i swych poprzedników w 31 imiennie wyliczonych miejscowościach klasztornych 278. Skorogoszcz, przy poświęceniu kościoła, 1223 Wawrzyniec, biskup wrocławski, nadaje kościołowi w Skorogoszczu z racji istniejącego tamże szpitala dziesięcinę w szeregu imiennie wyliczonych miejscowości z wyjątkiem dziesięciny, należącej do dziekana wrocławskiego i kościoła św. Krzyża w Opolu 279. Lateran, 11 stycznia 1223 Honoriusz III, papież, transumuje bullę Innocentego III z 29 grudnia 1215, transumującą i zatwierdzającą przywileje czterech książąt polskich (m. in. księcia Kazimierza opolskiego) dla kościoła polskiego 280. Lateran, 9 kwietnia 1223 Honoriusz III, papież, poleca biskupowi wrocławskiemu, opatowi lubiąskiemu i scholastykowi wrocławskiemu rozpatrzyć sprawę biskupa krakowskiego (Iwona),który złożył ślub wstąpienia do zakonu, i przychylić się do jego prośby 281. (9 kwietnia - 17 listopada 1223) Pismo kapituły krakowskiej do papieża w sprawie przyjęcia rezygnacji Iwona z biskupstwa krakowskiego 282. Wrocław, w katedrze, 25 maja 1223 Wawrzyniec, biskup wrocławski, pozwala wójtowi biskupiemu w Nysie, Walterowi, lokować Niemców na terytorium biskupim w Ujeździe i określa jego obowiązki i przywileje 283. Wrocław i Smarchów, 25 i 27 maja 1223 Wawrzyniec, biskup wrocławski, nadaje klasztorowi Zbawiciela w Rybniku dziesięcinę ze wsi w kasztelanii cieszyńskiej oraz 14 dalszych imiennie wyliczonych posiadłości, nadto zatwierdza w posiadaniu klasztoru dziesięciny ze wsi rycerskich oraz cła w Siewierzu + 351. 28 maja 1223 Wawrzyniec, biskup wrocławski, na prośby księcia Henryka Brodatego i mniszek klasztoru w Trzebnicy zezwala Prawocie, proboszczowi kościoła św. Wojciecha w Miliczu, zamienić z klasztorem dziesięcinę z 4 imiennie wyliczonych miejscowości na dziesięciny ze wsi pod Ostrowcem, nadanych klasztorowi z racji wstąpienia Gertrudy, córki księcia, do klasztoru w Trzebnicy 284. Wierdelew, 2 lipca 1223 Henryk Brodaty, książę śląski, nadaje klasztorowi w Trzebnicy miejscowość Łąka, zatwierdza darowizny komesa Przybysława na rzecz tegoż klasztoru ze wsi Żarnowo i zobowiązuje się obydwie te miejscowości lokować na prawie niemieckim 285. Bresno, 23 lipca 1223 Rycerz Krystyn, syn Marcina z Chrosny, czyni darowiznę ze swych imiennie wyliczonych posiadłości na rzecz Chrystiana, biskupa pruskiego + 352. Lwówek, 27 lipca 1223 Henryk Brodaty, książę śląski, nadaje klasztorowi w Trzebnicy dwie wsie imiennie nazwane i udziela im immunitetu ekonomicznego i sądowego 286. Brzeźno, 30 lipca 1223 Konrad, książę mazowiecki, czyni nadania z 3 imiennie wyliczonych wsi na rzecz Chrystiana, pierwszego biskupa pruskiego 287. Wierdelew, 6 sierpnia 1223 Iwo, biskup krakowski, nadaje swemu bratu Wisławowi 7 imiennie wyliczonych posiadłości w zamian za Prandocin, który tenże Wisław ofiarował na budowę klasztoru 288. Brno, (po 12 sierpnia?) 1223 Przemysł Ottokar I, król czeski, nadaje mieszczanom Unicova prawa, które otrzymali od margrabiego morawskiego Henryka Władysława, a mianowicie prawo miejskie magdeburskie, obowiązujące w Bruntalu (Freudenthalu) 289. Lubiąż, 8 września 1223 Wawrzyniec, biskup wrocławski, na prośby opata klasztoru w Lubiążu Gunteru oznacza granice posiadłości kościoła PMarii w Kazimierzu między rzekami Ozobłogą i Stradunią oraz wylicza imiennie wsie klasztorne 290. Lateran, 17 listopada 1223 Honoriusz III, papież, cofa swe pozwolenia dla biskupa krakowskiego Iwona na złożenie godności biskupiej i przyjęcie habitu mniszego oraz poleca biskupowi wrocławskiemu, opatowi lubiąskiemu i niegdyś archidiakonowi wrocławskiemu, aby rezygnacji biskupa nie przyjęli 291. Lateran, 17 listopada 1223 Honoriusz III, papież, zawiadamia kapitułę krakowską, że cofnął swą zgodę na wstąpienie biskupa krakowskiego (Iwona) do zakonu i że polecił biskupowi wrocławskiemu rezygnacji jego nie przyjąć 292. Maków, 19 listopada 1223 Wawrzyniec, biskup wrocławski, przy poświęceniu kościoła św. Jana Chrzciciela w Makowie nadaje temuż kościołowi dziesięciny z trzech imiennie wyliczonych wsi 293. Sławików, w dniu poświęcenia kościoła komesa Wernera (po 19 listopada) 1223 Wawrzyniec, biskup wrocławski, nadaje kościołowi komesa Andrzeja w Maciowakrzu dziesięcinę z 4 imiennie wyliczonych miejscowości 294. (1224-1228) Komes Werner zeznaje pod przysięgą, że wieś jego brata Stojgniewa, Bogunów, jest własnością klasztoru w Lubiążu oraz że tenże komes Stojgniew zmuszony do przysięgi w sprawie praw do wsi Maków stwierdził, że Dzierżykraj, jego synowie i jego krewni nie mają żadnych praw do tej jego miejscowości 295. (1224) Sieciech, syn Konrada, wybierając się w podróż do Jerozolimy odstępuje swą część ojcowizny bratu swojemu Stojgniewowi, a na wypadek bezpotomnej jego śmierci majątek ma przypaść klasztorowi w Trzebnicy 296. 1224 Henryk Brodaty, książę śląski, nadaje klasztorowi w Trzebnicy 60 donic miodu i 50 małych wozów siana, należących do stanu w Miliczu, 5 z imienia wymienionych wsi, karczmę we Wrocławiu, kram i jatkę oraz określa powinności poddanych klasztornych, mieszkających we wspomnianych wsiach 297. Niemodlin, 1224 Kazimierz, książę opolski, stwierdza, że niejaki Stojgniew wywiódł swych praw do Makowa przeciw swemu krewniakowi Dzierżykrajowi, a następnie wobec tego, że brat przyrodni Stojgniewa Sieciech, służąc Bogu za morzem, ofiarował swe posiadłości zakonowi szpitalników jerozolimskich, wobec tego także i Stojgniew nadał tymże rycerzom swe dobra 298. Lateran, 27 stycznia 1224 Honoriusz III, papież, napomina króla czeskiego, aby zwrócił biskupstwu wrocławskiemu posiadłości, w których znajdują się kopalnie złota, zabrane temuż biskupstwu przez zmarłego margrabiego Henryka Władysława, a których zwrotu na próżno domagali się biskup wrocławski, opat jędrzejowski i scholastyk łęczycki w imieniu papieża 299. Lateran, 11 marca 1224 Honoriusz III, papież, poleca biskupowi poznańskiemu, opatowi klasztoru PMarii na Piasku we Wrocławiu i proboszczowi kamienieckiemu rozstrzygnąć spór toczący się między klasztorem w Trzemesznie a arcybiskupstwem gnieźnieńskim + 353. Trzebnica, 1 maja 1224 Henryk Brodaty, książę śląski, zakłada targ albo miasto w Trzebnicy, oznacza jego granice, zwalnia mieszkańców, mieszkających w wyznaczonych granicach, od ciężarów prawa książęcego i oznacza wysokość targowego i ceł od poszczególnych towarów przywożonych na targ do Trzebnicy + 354. Leśnica, 22 maja 1224 Henryk Brodaty, książę śląski, zatwierdza darowiznę komesa Stefana z Richenbocku z trzech grzywien srebra czynszu rocznego we wsi Gorzelicze w prowincji wrocławskiej na rzecz klasztoru w Miechowie 300. Na wiecu w Rozegrochu, 13 czerwca 1224 Leszek Biały, książę krakowski, rozsądza spór między Iwonem, biskupem krakowskim, a Baranem, synem Putysława, o wieś Pełczyska + 355. Środa, 1 lipca 1224 Henryk Brodaty, książę śląski, nadaje klasztorowi w Trzebnicy przy wstąpieniu swej córki Gertrudy do klasztoru trzy wsie imiennie wyliczone w okolicy Środy z jeziorami, wolne od ciężarów prawa książęcego i sądownictwa urzędników książęcych, które to wsie złączył wystawca w jeden ujazd 301. Lubiąż, 17 lipca 1224 (1227?) Henryk Brodaty, książę śląski, za zgodą swego syna Henryka zatwierdza w posiadaniu klasztoru w Lubiążu 500 łanów koło góry Chełmiec, nadanych klasztorowi tytułem zamiany za inne posiadłości, oraz 400 łanów, nadanych klasztorowi w Lubiążu i Trzebnicy na terytorium Lubusza 302. Opole (przed 1 września?) 1224 Kazimierz, książę opolski, zamienia z klasztorem w Trzebnicy wsie Dobra i Chomiąża 303. Hulin, (po 1 września) 1224 Przemysł Ottokar I, król czeski, nadaje szereg przywileju miastu Opawie oraz kilka imiennie wyliczonych miejscowości 304. 1225 Witosław, opat klasztoru PMarii na Piasku we Wrocławiu, nadaje niejakiemu Janowi kawał gruntu we wsi Strzelce o powierzchni do jednego wielkiego pługa z obowiązkiem płacenia dziesięciny i czynszu oraz służby klasztorowi 305. 1225 Uchwała kapituły generalnej cysterskiej w sprawie założenia przez księcia polskiego (Henryka Brodatego) nowego opactwa (w Henrykowie) 306. Nakło, 2 października 1225 Władysław Odonicz, książę wielkopolski, mając zamiar lokować Niemców lub innych przybyszów w okolicach grodu Nakło, którego granice ściśle określa, nadaje ten obszar ziemi klasztorowi w Lubiążu i jego filii, mającej powstać w dziedzictwie Mikołaja, notariusza księcia śląskiego; przyszłych mieszkańców zwalnia od wszelkich ciężarów na rzecz księcia. Równocześnie zatwierdza w posiadaniu klasztoru łany nadane przez księcia śląskiego Henryka koło Lubusza dla zbudowania to kurii klasztornej 307. Gniezno, 1 listopada 1225 Wincenty, arcybiskup gnieźnieński, nadaje klasztorowi w Lubiążu dziesięciny z pustkowia koło Nakła w granicach określonych przywilejem księcia Władysława Odonicza 308. Jemielnica, po 29 listopada 1225 Kazimierz, książę opolski, poświadcza, że w r. 1221 oznaczył granice posiadłości Gościęcin, ofiarowanej przez komesa Stojgniewa klasztorowi w Lubiążu, a później, w 1225 r., 25 listopada, nadał kolonom niemieckim, przebywającym w tej miejscowości, prawo niemieckie. Obecnie książę nadaje im uprawnienia w zakresie sądownictwa 309. Olesno, 1226 Wawrzyniec, biskup wrocławski, na prośby księcia Kazimierza opolskiego zatwierdza dawną i starożytną wysokość opłat celnych na komorach w Olesnie i Siewierzu, ustanawia kary na osoby przekraczające te postanowienia oraz znosi komorę celną w Lubzecku (?, Głubczycach) 310. (przed 1 września) 1226 Wawrzyniec, biskup wrocławski, nadaje klasztorowi w Nowogrodzie Bobrzańskim dziesięcinę z 40 małych łanów blisko samego grodu w zamian za dziesięcinę z pól koło Brzostowa 311. Wrocław, 1226 Henryk Brodaty, książę śląski, zezwala Witosławowi, opatowi klasztoru PMarii na Piasku we Wrocławiu, lokować ziemię należącą do klasztoru na prawie niemieckim i zatwierdza obowiązki sołtysów klasztornych i osób, dzierżących wolne źrebia, dawania prokuracji opatowi trzy razy do roku 312. Leśnica, 1226 Henryk Brodaty, książę śląski, nadaje gościom, mieszkającym we wsiach klasztoru PMarii na Piasku we Wrocławiu, prawo niemieckie z pewnymi zastrzeżeniami na rzecz kompetencji kasztelanów książęcych 313. Jemielnica, 1226 Kazimierz, książę opolski, nadaje klasztorowi w Lubiążu kościół w Kazimierzu i grunt przyległy do kościoła w granicach ściśle określonych, które obszedł komes Roztek i Stefan 314. Nysa, 11 stycznia 1226 Wawrzyniec, biskup wrocławski, zatwierdza nadanie Waltera, wójta Nysy, z młyna w Starym Mieście Nysa dla przyszłego szpitala w Nowej Nysie i Piotra Bogacza z czynszu w pieniądzach i dziesięcinach 315. Nysa, 11 stycznia 1226 Wawrzyniec, biskup wrocławski, zatwierdza nadania Waltera, sołtysa biskupiego w Nysie, na rzecz bożogrobców konwentu PMarii w Nysie, uczynione z połowy jego młynów w starym i nowym mieście, z pożytkami na rzece Nysie, folwarkiem własnym, 7 łanami w mieście, wreszcie z polami we wsi Niwnica i innymi dochodami 316. 21 stycznia 1226 Wawrzyniec, biskup wrocławski, nadaje szpitalowi św. Ducha we Wrocławiu dziesięciny z miejscowości Wróblin, własność Marcina, syna Siemiana, w zamian za wieś Gościęcin. Opat lubiąski G(unter) i opat klasztoru na Piasku we Wrocławiu Witosław zamianę tę potwierdzają 317. 22 stycznia 1226 Wawrzyniec, biskup wrocławski, nadaje dziesięciny ze wsi Sarbia i Osiecznica w prowincji krośnieńskiej klasztorowi w Lubiążu za zgodą dotychczasowego proboszcza Krosna Sibrachta, który stąd pobierał dziesięciny 318. 24 stycznia 1226 Wawrzyniec, biskup wrocławski, nadaje dziesięcinę ze wsi Sarbia i Osiecznica, zwanych przez Niemców Monichindorf i Guntersberg, kościołowi św. Marcina, poświęconemu przez siebie, a to za zgodą proboszcza kościoła św. Andrzeja Sibrachta, do którego dziesięcina ta należała 319. Opole, 15 lutego 1226 Kazimierz, książę opolski, zatwierdza klasztorowi w Lubiążu posiadłość Gościęcin, którą poprzednio obszedł i której nadał swobodę dla Niemców ją zamieszkujących; obecnie nadaje jej szerokie uprawnienia w zakresie sądownictwa 320. 27 lutego 1226 Wawrzyniec, biskup lubuski, nadaje klasztorom w Lubiążu i Trzebnicy po połowie dziesięciny z 400 łanów, nadanych im przez księcia Henryka a leżących w diecezji wystawcy 321. (przed 2 marca 1226) List Henryka Brodatego, księcia śląskiego, do papieża Honoriusza III ze skargami na biskupa wrocławskiego, który wymaga od przybyszów, osiedlających się w dobrach książęcych jeszcze nieuprawnych, niezwyczajnych dziesięcin 322. (przed 2 marca 1226) List Honoriusza III, papieża, do biskupa wrocławskiego, polecający mu powstrzymać się od ucisku poddanych księcia Henryka Brodatego, na który skarży się książę 323. Lateran, 2 marca 1226 Honoriusz III, papież, poleca opatom klasztorów w Naumburgu i Buchu oraz dziekanowi miśnieńskiemu zbadać skargę księcia śląskiego przeciw biskupowi wrocławskiemu o pociąganie kolonistów, osiedlających się w dobrach księcia dla ich zagospodarowania, do płacenia niesłusznych i przeciw krajowemu zwyczajowi dziesięcin 324. (przed 30 marca 1226) List dziekana wrocławskiego (Wiktora) do Honoriusza III, papieża, w sprawie niektórych kanoników wrocławskich, którzy nie rezydują w swej siedzibie i nie uczestniczą w uroczystościach kościelnych 325. Lateran, 30 marca 1226 Honoriusz III, papież, poleca biskupowi wrocławskiemu, aby tenże zapobiegł temu, że kanonicy wrocławscy nie są obecni w kościele w główne dnie świąteczne, w skutek czego służba duchowna w te dnie cierpi 326. Wrocław, 17 kwietnia i 1 maja 1226 Wawrzyniec, biskup wrocławski, zamienia z opatem klasztoru PMarii na Piasku we Wrocławiu kościół św. Wojciecha z prawem parafialnym w granicach ściśle określonych za 10 marek srebra i 8 miar potrójnego zboża z Oławy 327. 23 kwietnia 1226 Wawrzyniec, biskup lubuski, za zgodą swej kapituły nadaje klasztorowi kanoników regularnych w Nowogrodzie Bobrzańskim dziesięciny z 200 łanów, leżących w diecezji wystawcy a nadanych klasztorowi przez księcia śląskiego Henryka Brodatego 328. (przed 27 kwietnia 1226) List Wawrzyńca, biskupa wrocławskiego, do papieża Honoriusza III ze skargą na księcia i feudałów śląskich, którzy wyrządzają szkody i krzywdy kościołom, znajdującym się w diecezji wspomnianego biskupa 329. Lateran, 27 kwietnia 1226 Honoriusz III, papież, na skargę biskupa wrocławskiego Wawrzyńca, któremu książę i feudałowie śląscy wyrządzają szkody, poleca temuż biskupowi występować przeciw nim bez względu na to, że prześladowcy biskupa apelują zwykle do wyższych instancji 330. Wrocław, 1 maja 1226 Wawrzyniec, biskup wrocławski, nadaje dominikanom za zgodą swej kapituły kościół św. Wojciecha we Wrocławiu z przyległym gruntem, zwalniając zarazem zakonników od obowiązków duszpasterstwa 331. Lateran, 20 maja 1226 Honoriusz III, papież, zezwala Piotrowi, proboszczowi głogowskiemu, zatrzymać także probostwo kapitulne we Wrocławiu, jako że żadna z tych godności nie jest połączona z cura animarum 332. Parma, czerwiec 1226 Fryderyk II, cesarz niemiecki, zatwierdza na prośby Alberta, arcybiskupa magdeburskiego, nadane mu przez stryja wystawcy, cesarza Filipa, w posiadaniu kościoła magdeburskiego biskupstwo, gród i miasto Lubusz ze wszystkimi przynależnościami i prawami, jakie przynależą do cesarza i cesarstwa 333. 15 sierpnia 1226 Henryk Brodaty, książę śląski, razem ze swym synem (Henrykiem) nadają szpitalowi św. Ducha we Wrocławiu swobody dla jego gości, osiadłych we wsiach imiennie wyliczonych, oraz za zgodą swych baronów wiosła z tratw z drzewem spławianych Odrą do Wrocławia na opał dla chorych 334. (po 1226) Wawrzyniec, biskup wrocławski, zawiadamia Piotra dziekana, Udalryka scholastyka miśnieńskich i B. kanonika z Żytyc iż w sporze swym z biskupem ołomunieckim ustanowił magistra Gotfryda, swego kapelana, swym prokuratorem 335. 1222 (?),1227 c. ? Henryk Brodaty, książę śląski i krakowski, zatwierdza darowiznę na rzecz klasztoru kanoników regularnych w Nowogrodzie Bobrzańskim jednej wsi, uczynioną przez Jarosława i Busdecha, synów Sderislausa, i inne imiennie wyliczone osoby oraz nadaje tej miejscowości zwolnienia od ciężarów prawa książęcego 336. c. 1227 Udalryk, scholastyk miśnieński, i B., kanonik żytycki, zlecają Lambertowi, kustoszowi budziszyńskiemu, przybyć do Celle w sprawie sporu biskupa ołomunieckiego z wrocławskim 337. 1227 Opaci klasztorów w Naumburgu i Buch oraz dziekan miśnieński jako sędziowie z ramienia papieża rozstrzygają polubownie spór między księciem wrocławskim Henrykiem Brodatym a biskupem wrocławskim Wawrzyńcem o dziesięciny z imiennie wyliczonych kasztelanii na Śląsku 338. 1227 Wawrzyniec, biskup wrocławski, zamienia z klasztorem PMarii na Piasku we Wrocławiu kościół Św. Wojciecha, z należącą do tego kościoła wsią Ołtaszyn, w zamian za wieś Tarnawę i 10 grzywien dochodu z mennicy wrocławskiej 339. 1227 Wawrzyniec, biskup wrocławski, za zgodą swej kapituły zwalnia templariuszy w Małej Oleśnicy od dziesięciny, a w zamian nadaje kościołowi w Wiązowie dziesięciny w Brzezinach 340. 1227 Wawrzyniec, biskup wrocławski, przy sposobności poświęcenia kościoła pod wezwaniem PMarii w Nowogrodzie Bobrzańskim zabrania umieścić w klasztorze tamtejszych kanoników regularnych jakikolwiek inny zakon lub odstąpić go osobom świeckim. Opat klasztoru PMarii na Piasku we Wrocławiu ma sprawować nadzór nad klasztorem w Nowogrodzie 341. (przed 19 marca 1227?, przed 7 czerwca 1229) Grzegorz IX, papież, na skutek apelacji biskupa wrocławskiego Wawrzyńca od wyroku zleca sprawę sporu jego o granice diecezji z biskupem ołomunieckim do rozstrzygnięcia opatowi w Buch 342. (19 marca 1227 - 7 czerwca 1229) Grzegorz IX, papież, zleca sprawę sporu między biskupem wrocławskim Wawrzyńcem a ołomunieckim Robertem o granice diecezji, na skutek apelacji Astona, kanonika wrocławskiego i prokuratora biskupa wrocławskiego i notariusza papieskiego, dziekanowi i scholastykowi miśnieńskim oraz kanonikowi żytyckiemu do ponownego rozpatrzenia 343. Lateran, 31 marca 1227 Grzegorz IX, papież, poleca opatom klasztorów w Waldsassen i Lubiążu rozstrzygnąć spór między biskupem ołomunieckim Robertem a tamtejszym dziekanem (Zygfrydem) 344. 19 kwietnia 1227 Grzegorz IX, papież, poleca (Grzegorzowi) opatowi witowskiemu, (Piotrowi) proboszczowi wrocławskiemu i (Salomonowi) archidiakonowi krakowskiemu rozpatrzyć sprawę biskupa wrocławskiego, który na synodzie prowincjonalnym, według skargi biskupa krakowskiego, zajął pierwsze miejsce po prawej ręce arcybiskupa gnieźnieńskiego 345. Lateran, 19 kwietnia (1227) Grzegorz IX, papież, poleca (Grzegorzowi),opatowi klasztoru w Witowie, proboszczowi kamienieckiemu i dziekanowi płockemu rozpatrzyć sprawę biskupa wrocławskiego, który na synodzie prowincjonalnym, według skargi biskupa krakowskiego, zajął pierwsze miejsce po prawej ręce arcybiskupa gnieźnieńskiego 346. Lateran, 22 kwietnia 1227 Grzegorz IX, papież, bierze klasztor premonstrantek w Rybniku pod opiekę stolicy apostolskiej 347. Lateran, 5 maja 1227 Grzegorz IX, papież, poleca biskupowi wrocławskiemu (Wawrzyńcowi),opatowi klasztoru św. Wincentego we Wrocławiu (Albertowi) i dziekanowi gnieźnieńskiemu (Baldwinowi),aby napomnieli książęta polskie, którzy naprowadzają pogan (Prusaków) na swe kraje, księcia gdańskiego Świętopełka i jego braci, iżby tego postępowania zaniechali 348. Lateran, 23 maja 1227 Grzegorz IX, papież, poleca biskupowi wrocławskiemu (Wawrzyńcowi),opatowi klasztoru w Lubiążu (Gunterowi) i proboszczowi kamienieckiemu rozpatrzyć sprawę między biskupem i kapitułą krakowską a księciem polskim Leszkiem, który wymaga od poddanych kościoła krakowskiego rozmaitych świadczeń prawa książęcego 349. Anagni, 15 czerwca 1227 Grzegorz IX, papież, bierze klasztor cystersów w Lubiążu pod opiekę stolicy apostolskiej i zatwierdza w posiadaniu klasztoru wszystkie imiennie wyliczone jego posiadłości 350. Lateran, 7 grudnia 1227 Grzegorz IX, papież, zatwierdza w posiadaniu klasztoru w Tyńcu wieś Orłowę ze wszystkimi przynależnościami