Kodeks Dyplomatyczny Śląska t. 2

SPIS DOKUMENTÓW 249. Ananie, 15 grudnia 1203 Innocenty III, papież, zatwierdza w posiadaniu mistrza i komandorii joannitów w Tyńcu kościół w Bardo i dziesięciny w szeregu imiennie wyliczonych miejscowości nadanych przez Żyrosława i Cypriana, biskupów wrocławskich 120. Rzym, 4 listopada 1205 Innocenty III, papież, bierze klasztor cystersek w Trzebnicy pod opiekę stolicy apostolskiej i mianuje opata klasztoru w Lubiążu prowizorem klasztoru trzebnickiego 121. Rzym, 5 listopada 1205 Innocenty III, papież, zatwierdza w posiadaniu mistrza i zakonu joannitów patronat kościoła w Strzegomiu, nadany im za zgodą księcia śląskiego Henryka przez niejakiego Emmerama (Imbrama) 122. (1203?),1206 Henryk Brodaty, książę śląski, zamienia z Gerardem, opatem klasztoru św. Wincentego we Wrocławiu, posiadłości, odstępując mu miejscowość Psie Pole od Widawy do rzeczki Dobra z kościołem, wszelkimi dochodami i mieszkającymi tam Niemcami, a otrzymując w zamian od opata Oławę z dwoma kościołami 123. 1206 Gerard, opat klasztoru św. Wincentego we Wrocławiu, czyni zamianę z biskupem krakowskim Pełką, odstępując mu miejscowość Wawrzeńczyce w diecezji krakowskiej z przyległościami, targiem i karczmą, a otrzymując w zamian miejscowość Kępino w diecezji wrocławskiej z 12 imiennie wyliczonymi przypisańcami, nadto dziesięcinę z Woźnik i 20 grzywien srebra. Pełka, biskup krakowski, powtarza tę zamianę w odwrotnym porządku 124. 1206 Pełka, biskup krakowski, czyni zamianę z Gerardem, opatem klasztoru św. Wincentego we Wrocławiu, odstępując mu miejscowość Kępino w diecezji wrocławskiej z 12 imiennie wyliczonymi przypisańcami, a otrzymując w zamian miejscowość Wawrzeńczyce w diecezji krakowskiej z przyległościami, targiem i karczmą. Gerard, opat klasztoru św. Wincentego we Wrocławiu, w zmienionej kolejności zamianę tę potwierdza + 237. 1206 Gerard, opat klasztoru św. Wincentego we Wrocławiu, po uczynieniu zamiany z księciem Henrykiem Brodatym nadaje kościołowi klasztornemu w Psiem Polu las, staw i pola między mostem na Widawie aż do drogi wiodącej do Namysłowa 125. Lateran, 29 marca 1206 Innocenty III, papież, na prośby księcia śląskiego Henryka bierze klasztor w Lubiążu, zbudowany przez ojca księcia, pod opiekę stolicy apostolskiej + 238. Wleń, 10 lipca 1206 Henryk Brodaty, książę śląski, nadaje klasztorowi w Trzebnicy las pod Złotoryją, oznaczony znakami przez księcia, oraz pozwala w lesie tym lokować na prawie niemieckim wsie imiennie wymienione, zwalnia wreszcie mieszkańców tych wsi od ciężarów prawa książęcego. Dochody z tych wsi mają iść na ubieranie mniszek trzebnickich i mnichów (lubiąskich) 126. (druga połowa 1206 (?),przed 11 IX 1207 (?),po 25 X 1207 (?)) Pełka, biskup krakowski, na prośby biskupa płockiego Wita nadaje klasztorowi premonstrantek w Busku dziesięciny z imiennie wyliczonych miejscowości 127. Rzym, 8 stycznia 1207 Innocenty III, papież, bierze klasztor cystersek w Trzebnicy pod opiekę stolicy apostolskiej + 239. Ścinawa, 11 lipca 1207 Henryk Brodaty, książę śląski, nadaje klasztorowi w Trzebnicy wieś Budków, w powiecie Ścinawa, ze wszystkimi przynależnościami i zwalnia jej mieszkańców od wszelkich ciężarów prawa książęcego, które mają iść na utrzymanie mniszek i braci służących (klasztorowi w Lubiążu) + 240. Ołobok, 11 lipca 1207 Henryk Brodaty, książę śląski, nadaje klasztorowi w Trzebnicy miasto Ołobok z szeregiem imiennie wyliczonych wsi i zwalnia jego mieszkańców od ciężarów prawa książęcego + 241. Sadlno, 11 lipca 1207 Henryk Brodaty, książę śląski, nadaje klasztorowi w Trzebnicy cztery imiennie wymienione miejscowości, których granice wyznaczył, i zwalnia poddanych klasztoru, mieszkających w tych wsiach, od wszelkich ciężarów prawa książęcego, specjalnie zaś szczegółowo wymienia wolności sołtysów w tych miejscowościach 128. Ferentino, 14 października 1208 Innocenty III, papież, bierze klasztor miechowski pod opiekę stolicy apostolskiej 129. (przed 25 października) 1208 Henryk Brodaty, książę śląski, na prośby zakonnic klasztoru w Trzebnicy oznacza nowymi znakami granice ujazdu trzebnickiego oraz przeprowadza zamianę z biskupem i kapitułą wrocławską szeregu wsi, które nadaje obecnie klasztorowi 130. (przed 21 sierpnia?) 1208 Henryk Brodaty, książę śląski, uposaża klasztor cystersek w Trzebnicy posiadłościami, wymienia z imienia nazwy jego posiadłości i wyznacza ich granice, jak również ujazdu trzebnickiego. Co biskup Wawrzyniec i arcybiskup gnieźnieński Henryk pod klątwą kościelną zatwierdzają 131. 1208 Henryk Brodaty, książę śląski, nadaje miastu Lwówek prawo wolnego warzenia piwa w obrębie mili miejskiej + 242. Środa, 10 czerwca 1208 Henryk Brodaty, książę śląski, zwalnia wieś klasztoru w Trzebnicy, Kotowice, leżącą pod Urazem, od wszelkich ciężarów prawa książęcego 132. Głogów, 25 grudnia 1208 Władysław Odonicz, książę kaliski, nadaje klasztorowi w Trzebnicy wsie Pyszczyn i Braciszewo z ludnością w nich zamieszkałą 133. Głogów, 25 grudnia 1208 Władysław Odonicz, książę kaliski, nadaje klasztorowi w Lubiążu miejscowość Lubogoszcz z jeziorem 134. Ścinawa, 1209 Henryk Brodaty, książę śląski, włącza do kościoła w Ścinawie szereg kościołów i miejscowości z nazwy wymienionych 135. 10 maja 1209 Henryk Brodaty, książę śląski, na prośby Witosława opata klasztoru PMarii we Wrocławiu w zamian za wieś Rogerowo, którą otrzymawszy od klasztoru nadał mniszkom trzebnickim, przeprowadza rozgraniczenie dóbr klasztornych wokół góry Ślęży oraz zatwierdza w posiadaniu klasztoru szereg innych wsi, ograniczonych częściowo przez samego księcia, częściowo przez inne osoby + 243. 10 maja 1209 Henryk Brodaty, książę śląski, na prośby opata klasztoru PMarii na Piasku we Wrocławiu Witosława zatwierdza w posiadaniu klasztoru wieś przy wyjściu z miasta od mostu do mostu, nadaną klasztorowi przez założyciela klasztoru komesa Piotra, jednego z poprzedników księcia 136. (przed 9 czerwca 1210) List księcia śląskiego do Innocentego III, papieża, z prośbą o zatwierdzenie postanowień statutu Bolesława Krzywoustego, wyznaczającego każdemu z synów książęcych osobną dzielnicę 137. Lateran, 9 czerwca 1210 Innocenty III, papież, poleca arcybiskupowi gnieźnieńskiemu i jego sufraganom na prośby księcia śląskiego przestrzegać postanowień statutu księcia polskiego (Bolesława Krzywoustego),ustanawiającego zasadę senioratu, oraz obłożyć klątwą tych, którzy występują przeciw tym postanowieniom 138. Borzykowa, 29 lipca 1210 Władysław Odonicz, książę kaliski, funduje i uposaża klasztor cystersów w Przemęcie i oddaje go w ręce Winnemara, opata klasztoru w Pforcie 139. Borzykowa (koniec lipca) 1210 Feudał Sławosz nadaje klasztorowi premonstrantów w Busku swoje dobra Słaboszów z zastrzeżeniem sobie dożywocia na części darowizny 140. 29 lipca 1210 - 16 maja 1211 Mieszko Plątonogi, książę raciborski, nadaje klasztorowi w Tyńcu wieś Grodziec w powiecie lelowskim 141. Lateran, 11 października 1210 Innocenty III, papież, zabrania mnichom klasztoru św. Wincentego we Wrocławiu przez przejście do innego klasztoru uchylać się od kar zakonnych 142. Wrocław, 1 listopada 1210 Wawrzyniec, biskup wrocławski, z polecenia papieskiego rozrządza majętnościami pana Wincentego (z Pogorzeli) i funduje klasztor kanoników regularnych w Kamieńcu oraz wyznacza jego uposażenie 143. 1211 Władysław Laskonogi, książę wielkopolski, zezwala Gunterowi, opatowi klasztoru w Lubiążu, aby jego okręty dla potrzeb klasztornych przejeżdżały bez cła przez ziemie książęce 144. (16 maja 1211 - 29 grudnia 1215) Książęta polscy: Leszek krakowski, Konrad mazowiecki, Władysław kaliski i Kazimierz Opolski zobowiązują się wobec arcybiskupa Henryka i jego sufraganów zachować prawa i wolności kościoła w Polsce oraz zwalniają poddanych kościoła od szeregu powinności prawa książęcego 145. (przed 1 września 1188),(1211?) Wichman, arcybiskup magdeburski, za zgodą tamtejszej kapituły i burgrabiego wydaje postanowienia prawne dla swego miasta Magdeburga oparte na dawnych zwyczajach 146. 1211 Henryk Brodaty, książę śląski, przekazuje swym gościom w Złotoryi postanowienia arcybiskupa magdeburskiego Wichmana dla miasta Magdeburga z r. 1188 147. (1211 - 1238) Ławnicy i pospólstwo Magdeburga przesyłają księciu śląskiemu Henrykowi pouczenie w sprawie uprawnień mieszczan stosowanych w Magdeburgu dla przestrzegania ich w mieście księcia śląskiego 148. 1211 Henryk Brodaty, książę śląski, nadaje stołowi biskupiemu wrocławskiemu daninę stan z Otmuchowa, pobieraną przez poprzedników wystawcy, a to w wysokości 60 donic biskupich lub 80 targowych 149. Rokitnica, 11 kwietnia 1211 Henryk Brodaty, książę śląski, nadaje klasztorowi w Lubiążu za zgodą biskupa wrocławskiego Wawrzyńca dziesięcinę z pola Sławno pod Legnicą, 14 kamieni wosku z monety legnickiej oraz zezwala na sprowadzanie śledzi i soli przez klasztor bez opłaty cła + 244. Sadlno, 10 czerwca 1211 Henryk Brodaty, książę śląski, nadaje mieszkańcom czterech wsi klasztoru w Trzebnicy imiennie wyliczonych, dla ich zasług przy karczowaniu lasów, wolność od ciężarów książęcych na cztery lata; po upływie lat wolnizny mają ponosić powinności na rzecz klasztoru 150. 26 czerwca 1211 Władysław Odonicz, książę wielkopolski, nadaje klasztorowi PMarii na Piasku we Wrocławiu wieś Mechlino w okolicy Śremu wraz z jeziorem + 245. (b. d. circa 1212) Sobiehard, syn Bezpryma, zamienia swe dobra we wsi Levinice z klasztorem brzenowskim 151. 1212 Wawrzyniec, biskup wrocławski, zatwierdza nadania swych poprzedników: Żyrosława, Jarosława i Cypriana, biskupów wrocławskich, uczynione z dziesięciny we wsi Mały Tyniec na rzecz joannitów 152. 1212 Wawrzyniec, biskup wrocławski, za zgodą Bogusława, kanonika wrocławskiego, nadaje dziesięcinę ze wsi Mały Tyniec klasztorowi PMarii na Piasku we Wrocławiu 153. (1212) Witosław, opat klasztoru PMarii na Piasku we Wrocławiu, zamienia dziesięcinę ze wsi Maślice (Wielkie i Małe) i Rędzin na dziesięcinę ze wsi Mały Tyniec należącą do kanonika wrocławskiego Bogusława 154. 1212 Wawrzyniec, biskup wrocławski, nadaje klasztorowi w Trzebnicy z przyczyny wstąpienia do tamtejszego klasztoru córki księcia (Gertrudy) dziesięcinę ze wsi Krakowiany 155. (1212) Henryk Brodaty, książę śląski, na prośby swej córki, wstępującej do klasztoru w Trzebnicy, zwalnia targ w Lubiążu od wszelkich powinności prawa polskiego, a specjalnie od powinności na rzecz mincerzy książęcych i od obowiązku udziału poddanych klasztornych w wyprawach wojennych 156. Mstów, (po 24 maja) 1212 Henryk Kietlicz, arcybiskup gnieźnieński, wyklina każdego kanonika rozgłaszającego tajemnice swej kapituły 157. (1212 - 1214) Wawrzyniec, biskup wrocławski, zatwierdza w posiadaniu klasztoru cystersów w Lubiążu dziesięciny nadane mu przez biskupa Jarosława w szeregu imiennie wymienionych miejscowości pod Kazimierzem między Ozobłogą a Stradunią 158. Mikulin, 24 maja 1212 Wincenty, biskup krakowski, potwierdza w posiadaniu klasztoru cystersów w Sulejowie swe dawne nadania z miejscowości Czerników i Gojczów + 246. Praga, 12 maja 1213 Przemysł Ottokar I, król czeski, nadaje klasztorowi w Brenovie na prośby opata Konrada szereg imiennie wyliczonych posiadłości 159. Sieradz, 24 czerwca 1213 Iwo, kanclerz polski, nadaje cystersom w Sulejowie miejscowość Dóbrcz + 247. Wrocław, 28 lipca 1213 Wawrzyniec, biskup wrocławski, nadaje klasztorowi cystersów w Lubiążu na prośby Konrada, niegdyś biskupa halbersztadzkiego i mnicha w Sittichenbach, dziesięciny z imiennie wyliczonych posiadłości i z poszczególnych łanów w nich się znajdujących 160. 20 października 1213 Władysław Odonicz, książę kaliski, funduje klasztor cystersek w Ołoboku, nadając go mnichom w Pforcie i wyznacza jego uposażenie 161. Prostejov, 31 grudnia 1213 Przemysł Ottokar I, król czeski, nadaje posiadłościom joannitów na Morawach m. i. w prowincji Gołęszyce, te same wolności, które nadał klasztorowi w Velehradzie 162. 1214 Henryk, arcybiskup gnieźnieński, Wawrzyniec, biskup wrocławski, i Wawrzyniec, biskup lubuski, nadają kościołowi św. Bartłomieja w Trzebnicy każdy po 40 dni odpustu 163. 1214 Henryk Brodaty, książę śląski, na prośby opata klasztoru PMarii na Piasku Witosława nadaje mu ziemię między Oławą a Odrzycą dla zbudowania szpitala św. Ducha i zwalnia mieszkańców wszystkich wsi, nadanych w przyszłości temuż klasztorowi, od wszelkich powinności prawa książęcego 164. (przed 8 stycznia 1214) List Wawrzyńca, biskupa wrocławskiego, do Innocentego III, papieża, w sprawie uposażenia wikariusza kościelnym beneficjum 165. (przed 8 stycznia 1214) List Wawrzyńca, biskupa wrocławskiego, do Innocentego III, papieża, w sprawie podziału jednej prebendy kościelnej na dwie 166. Lateran, 8 stycznia 1214 Innocenty III, papież, odpowiada na zapytanie biskupa wrocławskiego, czy stały wikariusz, który posiada dostateczne zaopatrzenie z własnego majątku i dochodów wikarii, ma prawo do osobnego beneficjum 167. Lateran, 8 stycznia 1214 Innocenty III, papież, udziela pouczenia biskupowi wrocławskiemu w sprawie podziału jednej prebendy na dwie, gdyż wskutek tego niejaki Hipolit, który otrzymał na tę prebendę prowizję papieską, wniósł skargę do kurii 168. Kamień Pomorski, 29 września 1214 Bogusław i Kazimierz, książęta pomorscy (szczecińscy),nadają klasztorowi cysterek w Trzebnicy jedno tugurium w kopalni soli w Kołobrzegu oraz zwalniają okręty klasztorne przywożące śledzie dla klasztoru od ceł w obrębie państwa wystawców + 248. (przed 13 października) 1214 Henryk Brodaty, książę śląski, czyni zamianę z opatem klasztoru św. Wincentego we Wrocławiu Alardem, mianowicie za targ odbywający się przed wejściem do kościoła klasztornego na targi w Oleśnicy, Domasławiu i Legnicy. Nadaje nadto prawo niemieckie hospesom klasztornym mieszkającym w Kostomłotach i Ujowie, jak je mają mieszkańcy Środy 169. 1215 Wilbern, opat klasztoru w Pforcie, wydaje wyrok w sprawie dziesięcin ze wsi Dziewin i Kliszów, a to z Dziewina nadanych klasztorowi w Lubiążu przez biskupa wrocławskiego Żyrosława, a z Kliszowa przez biskupa Cypriana ofiarowanych klasztorowi w Trzebnicy; we wsiach tych z powodu pomieszania gruntów chłopskich powstały zatargi o to, komu dziesięcina ma być uiszczana 170. (1215) Innocenty III, papież, zatwierdza wyrok biskupa wrocławskiego w sprawie uiszczania dziesięcin z pustek w diecezji wrocławskiej 171. Lateran, 29 grudnia 1215 Innocenty III, papież, zatwierdza i transumuje przywilej książąt polskich: Leszka krakowskiego, Konrada mazowieckiego, Władysława kaliskiego i Kazimierza opolskiego, wydany przez nich na rzecz kościoła polskiego 172. Beronia, 1216 Janusz, syn niegdyś Jaracha, nadaje klasztorowi w Kamieńcu Śląskim 4 wsie, których granice i posiadłości ściśle określa, zastrzegając sobie w trzech z tych wsi prawo dożywocia 173. 1216 Wawrzyniec, biskup wrocławski, na prośby Guntera, opata klasztoru w Lubiążu, nadaje tamtejszemu klasztorowi dziesięcinę z 200 łanów pod Złotoryją 174. Lateran, 5 lutego 1216 Innocenty III, papież, na prośby opatki klasztoru cysterek w Trzebnicy bierze tamtejszy klasztor pod opiekę stolicy apostolskiej 175. Lateran, 7 marca 1216 Innocenty III, papież, na prośby opata klasztoru w Lubiążu bierze klasztor w opiekę stolicy apostolskiej i zatwierdza w jego posiadaniu imiennie wyliczone posiadłości 176. 1217 Leszek Biały, książę krakowski, wydaje wyrok w sprawie zbiegłych przypisańców na korzyść Willerma, opata Sulejowa 177. (1212) 1217 (?) Władysław Odonicz, książę kaliski, nadaje biskupowi pruskiemu Chrystianowi miejscowość Cekowo 178. 1217 Henryk Brodaty, książę śląski i krakowski, nadaje klasztorowi kanoników regularnych w Nowogrodzie Bobrzańskim wieś Popowice, posiadłości u stóp góry oraz 120 łanów nieuprawnych dla lokacji ich na prawie niemieckim 179. 1217 Leszek Biały, książę krakowski, nadaje klasztorowi w Miechowie karczmę w miejscowości Czyżyny 180. 1217 Henryk Brodaty, książę śląski, lokuje miejscowość Lwówek na prawie niemieckim i nadaje jej szereg okolicznych kopalń oraz zwolnienie od ciężarów prawa książęcego 181. 1217 Kazimierz, książę opolski, na prośby swego kapelana Sebastiana i jego brata Grzegorza nadaje wsi obu braci, którą im poprzednio darował, te same wolności, jakie posiadają "hospites" lokowani w Opolu i Raciborzu, nadto dodaje obu braciom miejscowości Miłowanów i Wirek 182. (luty? 1217) Wawrzyniec, biskup wrocławski, stwierdza, że Idzi, scholastyk wrocławski, w imieniu biskupa wyznaczył granice kościołów klasztoru w Lubiążu i sam przeprowadził podział uprawnień parafialnychmiędzy kościoły św. Jana, na targu w miasteczku (Lubiąż),PMarii w Słupie i PMarii w Ujeździe 183. (po lutym) 1217 Wawrzyniec, biskup wrocławski, stwierdza, że na prośby Guntera, opata klasztoru w Lubiążu, i Jakuba, archidiakona wrocławskiego, Idzi, scholastyk, wyznaczył w lutym 1217 r. granice kościołów należących do klasztoru w Lubiążu i sam przeprowadza obecnie podział uprawnień parafialnych między kościołem św. Jana w miasteczku Lubiąż, kościołem PMarii w Słupie i PMarii w Ujeździe 184. (przed 15 lutego) 1217 Układ między Henrykiem Brodatym, księciem śląskim, a Wawrzyńcem, biskupem wrocławskim, zawarty przy pośrednictwie Konrada, niegdyś biskupa halbersztadzkiego, w sprawie dziesięcin od nowo sprowadzanych osadników niemieckich 185. (przed 15 lutego 1217) List Henryka Brodatego, księcia śląskiego, Henryka Kietlicza, arcybiskupa gnieźnieńskiego, całego episkopatu polskiego oraz dziekana i kapituły wrocławskiej do Honoriusza III, papieża, z prośbą o zatwierdzenie wyroku Konrada, biskupa halbersztadzkiego, w sprawie uiszczania dziesięcin kościelnych przez Niemców przybyłych świeżo na te tereny 186. Lateran, 15 lutego 1217 Honoriusz III, papież, na pisemne prośby księcia śląskiego Henryka Brodatego, arcybiskupa gnieźnieńskiego Henryka Kietlicza, jego sufraganów, wreszcie dziekana i kapituły wrocławskiej zatwierdza ugodę zawartą przez Konrada, biskupa halbersztandzkiego, między księciem śląskim a biskupem wrocławskim w sprawie dziesięcin uiszczanych przez Niemców świeżo przybyłych na te ziemie 187. Lateran, 22 lutego 1217 Honoriusz III, papież, na skargę księcia śląskiego Henryka upomina księcia kaliskiego Władysława Odonicza, aby zwrócił księciu śląskiemu gród Kalisz, odstąpiony Odoniczowi tylko czasowo do chwili odzyskania władzy w jego dzielnicy 188. Lateran, 22 lutego 1217 Honoriusz III, papież, poleca scholastykowi wrocławskiemu, archidiakonowi i Sławoszowi, kanonikowi krakowskim, zmusić księcia kaliskiego Odonicza do oddania księciu Henrykowi grodu Kalisza, a w wypadku nieposłuszeństwa obłożyć go cenzurą kościelną 189. Lateran, 20 marca 1217 Honoriusz III, papież, na skargi opata i mnichów klasztoru w Lubiążu poleca arcybiskupowi gnieźnieńskiemu, całemu episkopatowi polskiemu i duchowieństwu obłożyć klątwą tych, którzy wyrządzają szkody wspomnianemu klasztorowi 190. 5 maja 1217 Henryk Brodaty, książę śląski, poświadcza, że Zachariasz, syn Artwiga, ofiarował biskupowi i katedrze wrocławskiej swą wieś Zachowice z zastrzeżeniem dla siebie dożywocia, a dla swych synów prawa do użytkowania z niej pożytków do końca życia 191. Lateran, 30 października 1217 Honoriusz III, papież, zatwierdza wyrok arcybiskupa gnieźnieńskiego, legata papieskiego, w sprawie zatargu Arnolfa, proboszcza kościoła św. Mikołaja w Złotoryi, z Aleksandrem, proboszczem kościoła PMarii diecezji wrocławskiej 192. (25 października - 31 grudnia) 1217 Wawrzyniec, biskup wrocławski, nadaje kościołowi PMarii w Bystrzycy dziesięciny z trzech imiennie wyliczonych miejscowości oraz zatwierdza temuż kościołowi dziesięciny kościoła we Wleniu nadane mu swego czasu przez biskupa Waltera a wymienione obecnie przez księcia Henryka i jego żonę Jadwigę 193. 1218 Henryk Brodaty, książę śląski, określa ponownie uposażenie klasztoru w Trzebnicy, wymienia szczegółowo poszczególne miejscowości stanowiące własność klasztoru i sposób ich przejścia na jego własność oraz ponownie oznacza granice włości trzebnickiej przez umieszczenie 16 znaków granicznych 194. Lateran, 27 marca 1218 Honoriusz III, papież, poleca dziekanowi i scholastykowi wrocławskim skłonić biskupa ołomunieckiego do ogłoszenia interdyktu rzuconego przez biskupa praskiego w kościołach cysterskich i premonstranckich swej diecezji 195. Lateran, 29 marca 1218 Honoriusz III, papież, upomina biskupa ołomunieckiego, aby zachowywał interdykt rzucony przez biskupa praskiego i grozi mu pozbawieniem godności kościelnej, a dziekanowi i scholastykowi wrocławskim poleca ewentualne wykonanie wyroku 196. Lateran, 2 kwietnia 1218 Honoriusz III, papież, zatwierdza wyrok biskupa wrocławskiego Żyrosława w sprawie usunięcia benedyktynów z opactwa św. Wincentego we Wrocławiu dla ich wielkich wykroczeń, który to wyrok zatwierdzony został przez kardynała legata Piotra z Kapui 197. Lateran, 2 kwietnia 1218 Honoriusz III, papież, poleca Piotrowi, proboszczowi głogowskiemu, Jakubowi, archidiakonowi, i Albertowi, kanonikowi wrocławskim, zabronić mnichom benedyktyńskim, którzy niegdyś zajmowali klasztor św. Wincentego we Wrocławiu, niepokojenia zakonników premonstranckich, którzy w nim osiedli za wyrokiem Piotra z Kapui, legata apostolskiego, i w wypadku gdyby ci mnisi nie chcieli powrócić do zakonu, obłożyć ich klątwą 198. Wrocław, 18 kwietnia 1218 Wawrzyniec, biskup wrocławski, na prośby Guntera, opata klasztoru w Lubiążu, zatwierdza w posiadaniu klasztoru dziesięciny w szeregu imiennie wyliczonych posiadłości, nadanych klasztorowi przez poprzedników wystawcy: biskupów Waltera, Żyrosława, Jarosława i Cypriana, oraz wymienia wsie przynależne do kościołów św. Jakuba, św. Jana i św. Piotra 199. 27 kwietnia 1218 Henryk Władysław, margrabia morawski, nadaje swemu rycerzowi Stefanowi i jego potomstwu miejscowość Bogdanowo w prowincji Golęszyce 200. (1218?) Wawrzyniec, biskup wrocławski, rozstrzyga spór między klasztorem w Lubiążu a nieznaną drugą stroną o dziesięciny z części wsi Łowkowice i przysądza je ostatecznie klasztorowi 201. (koniec 1217 - początek 1218) Władysław Laskonogi, książę wielkopolski, zawiera układ pokoju z księciem Henrykiem Brodatym i zobowiązuje się przestrzegać warunków układu 202. (koniec 1217 - kwiecień 1218) Władysław Laskonogi, książę wielkopolski, przesyła Honoriuszowi III, papieżowi, do zatwierdzenia akt pokoju zawartego z Henrykiem Brodatym 203. (maj? 1218) Honoriusz III, papież, zatwierdza i transumuje akt pokoju między Władysławem Laskonogim, księciem wielkopolskim, a Henrykiem Brodatym, księciem śląskim, jak również list pierwszego do kurii oraz poleca episkopatowi polskiemu przestrzegać, aby warunki pokoju były ściśle zachowywane 204. (przed 9 maja 1218) List księcia śląskiego Henryka Brodatego do Honoriusza III, papieża, z prośbą o zatwierdzenie aktu ugody z księciem wielkopolskim Władysławem Laskonogim 205. (przed 9 maja 1218) List biskupa wrocławskiego Wawrzyńca i biskupa lubuskiego także Wawrzyńca do Honoriusza III, papieża, z prośbą o zatwierdzenie aktu ugody księcia Henryka Brodatego z księciem wielkopolskim Władysławem Laskonogim 206. Rzym, 9 maja 1218 Honoriusz III, papież, zatwierdza i transumuje list Władysława Laksonogiego, księcia wielkopolskiego, i akt pokoju między nim a księciem śląskim Henrykiem Brodatym, adresatem listu papieskiego 207. (przed 10 maja 1218) List Henryka Brodatego, księcia śląskiego, do Honoriusza III, papieża, w sprawie zatwierdzenia magistra T., proboszcza kościoła św. Grobu w Legnicy, na probostwie 208. (przed 10 maja 1218) List Henryka Brodatego, księcia śląskiego, do Honoriusza III, papieża, w sprawie C., kanonika wrocławskiego, pochodzącego z nieprawego łoża 209. Rzym, 10 maja 1218 Honoriusz III, papież, na prośby Henryka Brodatego, księcia śląskiego, powiadamia T., proboszcza kościoła św. Grobu w Legnicy, że zatwierdza go w posiadaniu wspomnianego beneficjum 210. Rzym, 10 maja 1218 Honoriusz III, papież, poleca biskupowi wrocławskiemu, aby C., kanonik tamtejszego, pochodzącego z nieprawego łoża, w wypadku braku innych zastrzeżeń zatwierdził na jego beneficjum 211. (przed 26 maja 1218) List Henryka Brodatego, księcia śląskiego, do Honoriusza III, papieża, w sprawie zwrotu przez Władysława Odonicza grodu Kalisza, który udzielony był tylko czasowo Władysławowi; obecnie Odonicz wzbrania się go zwrócić 212. Rzym, 24 maja 1218 Honoriusz III, papież, poleca opatowi jędrzejowskiemu i wąchockiemu oraz archidiakonowi wrocławskiemu na skargę Henryka Brodatego, księcia śląskiego, aby skłonili Władysława Odonicza, księcia polskiego, do zwrotu temuż Henrykowi grodu Kalisza 213. (wrzesień?) 1218 Opaci klasztorów w Citeaux, La Ferte, Clairvaux i Morymundu w imieniu generalnej kapituły cysterskiej włączają klasztor trzebnicki i tamtejsze mniszki i konwerski ze wszystkimi ich filiami do zakonu cystersów 214. (1219 - 26 sierpnia 1226) Przemysł Ottokar I, król czeski, nadaje Jerzemu, synowi Henryka z Mraszowic, wieś Velbechy 215. (przed 2 stycznia 1219) List arcybiskupa gnieźnieńskiego i biskupa wrocławskiego do Honoriusza III, papieża, w sprawie nadania kantorii wrocławskiej Jakubowi, archidiakonowi Rawenny 216. Lateran, 2 stycznia 1219 Honoriusz III, papież, na prośby arcybiskupa gnieźnieńskiego i biskupa wrocławskiego zatwierdza Jakuba, archidiakona Rawenny, w godności kantora wrocławskiego 217. Rzym, 26 kwietnia 1219 Honoriusz III, papież, poleca biskupowi i kapitule wrocławskiej nadać dziesięciny ze 120 łanów, ofiarowanych klasztorowi kanoników regularnych w Nowogrodzie Bobrzańskim przez księcia Henryka Brodatego, temuż klasztorowi 218. Rzym, 12 maja 1219 Honoriusz III, papież, poleca opatowi w Lubiążu sprawować urząd wizytatora klasztoru cystersek w Trzebnicy, gdyż opat portyjski, któremu ten obowiązek był powierzony, z powodu odległości i wojen nie może go spełniać 219. Wrocław, 26 czerwca 1219 Wawrzyniec, biskup wrocławski, na prośbę arcybiskupa gnieźnieńskiego Henryka i opata klasztoru PMarii na Piasku we Wrocławiu Witosława nadaje kościołowi w Gogołowie dziesięciny z 7 imiennie nazwanych źrebiów i miejscowości 220. Trzebnica, 25 sierpnia 1219 Biskupi: Wawrzyniec wrocławski, Paweł poznański, Wawrzyniec lubuski, Barto kujawski, Konrad niegdyś halbersztadzki i Chrystian pruski nadają klasztorowi w Trzebnicy w dniu poświęcenia odpust 40 dni 221. Wiślica, 18 października 1219 N. opat jędrzejowski, Wisław dziekan, Andrzej archidiakon, Benedykt scholastyk, Grzegorz kanonik krakowscy, N. proboszcz wiślicki, Idzi, scholastyk wrocławski i Dionizy, opat klasztoru w Brzesku, zawiadamiają Piotra, proboszcza głogowskiego, Jakuba, kantora, i Andrzeja, kanonika wrocławskich, sędziów z ramienia stolicy apostolskiej, że załatwili ostatecznie spór między premonstrantami, którzy obecnie zajmują klasztor św. Wincentego we Wrocławiu, a benedyktynami, którzy mieszczą się obecnie w klasztorze św. Wawrzyńca 222. (przed 21 listopada 1219) Iwo, biskup krakowski, sędzia ustanowiony, zawiadamia Piotra, proboszcza głogowskiego, i Andrzeja, kanonika wrocławskiego, sędziów z ramienia stolicy apostolskiej, iż opat klasztoru św. Wincentego we Wrocławiu od dnia 18 października nie będzie rościć sobie pretensji do domu klasztornego w Kaliszu 223. Wrocław, 21 listopada 1219 Hartmut, archipresbiter głogowski i kanonik wrocławski, w zastępstwie Jakuba, kantora wrocławskiego, Andrzej, kanonik wrocławski, w zastępstwie Piotra, proboszcza głogowskiego, i Albert Saxo, kanonik wrocławski, z powołaniem się na dokumenty z 2 kwietnia 1218 i 18 października 1219 na mocy władzy udzielonej im przez stolicę apostolską transumują i zatwierdzają ugodę zawartą przez opata jędrzejowskiego i jego towarzyszy w sporze między benedyktynami a premonstrantami o klasztor św. Wincentego we Wrocławiu, skąd benedyktyni zostali za czasów biskupa Żyrosława usunięci 224. (1220 - 1232) Wawrzyniec, biskup wrocławski, wyznacza wysokość dziesięciny w szeregu imiennie wyliczonych wsi w okolicach Kożuchowa 225. 1220 Marek, wojewoda krakowski, rozsądza spór wytoczony Mikołajowi, synowi Polanina, i jego bratu Janowi przez komesa Budziwoja wraz z jego synami o dziedzictwo w Glewie 226. (przed 31 stycznia 1220) List Henryka Brodatego, księcia śląskiego, do Honoriusza III, papieża, w sprawie zlecenia opatowi klasztoru w Lubiążu opieki nad klasztorem w Trzebnicy także in temporalibus 227. Viterbo, 31 stycznia 1220 Honoriusz III, papież, na prośby Henryka Brodatego, księcia śląskiego, zleca opatowi klasztoru w Lubiążu nadzór nad klasztorem w Trzebnicy także in temporalibus 228. Viterbo, 13 marca 1220 Honoriusz III, papież, zawiadamia mniszki klasztoru w Trzebnicy, iż zabrania komukolwiek przeszkadzać opatowi lubiąskiemu w sprawowaniu nad nimi nadzoru i opieki 229. Viterbo, 13 maja 1220 Honoriusz III, papież, poleca biskupowi wrocławskiemu i opatowi klasztoru PMarii na Piasku we Wrocławiu, aby zlecili kapitule gnieźnieńskiej, wobec rezygnacji biskupa krakowskiego z arcybiskupstwa, w ciągu 40 dni dokonać wyboru nowego arcybiskupa 230. 26 maja 1220 Wawrzyniec, biskup wrocławski, zamienia dziesięcinę z Krajowa, którą nadaje klasztorowi PMarii w Lubiążu, za dziesięcinę w Dzierżkowicach koło Legnicy, którą nadał kościołowi św. Wawrzyńca w Krajowie 231. 30 maja 1220 Wawrzyniec, biskup wrocławski, na prośby księcia Henryka Brodatego i mniszek trzebnickich pozwala Tomaszowi, kanonikowi wrocławskiemu, zamienić z klasztorem dziesięciny ze wsi należących do jego prebendy w okolicach Trzebnicy na dziesięciny w innych imiennie wyliczonych miejscowościach 232. Ołomuniec, sierpień 1220 Rupert, biskup ołomuniecki, nadaje klasztorowi w Velehradzie dziesięciny z szeregu miejscowości, m. in. w prowincji opawskiej 233. (przed 5 października 1220) List biskupa wrocławskiego Wawrzyńca i opata klasztoru PMarii we Wrocławiu Witosława do Honoriusza III, papieża, w sprawie zleconego im przeprowadzenia przez kapitułę wyboru na arcybiskupa gnieźnieńskiego proboszcza Wincentego 234. Viterbo, 5 października 1220 Honoriusz III, papież, poinformowany przez biskupa wrocławskiego i opata klasztoru PMarii na Piasku we Wrocławiu, zatwierdza wybór Wincentego, proboszcza gnieźnieńskiego, na tamtejszego arcybiskupa 235. Wrocław, 22 października 1220 Wiktor, dziekan kapituły wrocławskiej, i taż kapituła stwierdzają, że za czasów kanonika Bieńka nastąpiła zamiana dziesięciny z Małego Tyńca na dziesięcinę z Maślic i Rędzina między klasztorem PMarii na Piasku a kanonikiem Bogusławem. Obecnie wobec zakwestionowania przez opata Witosława prawomocności tej zamiany wystawca udziela swej zgody na wspomnianą zamianę z tym, że klasztor do dziesięciny poprzedniej dodaje jeszcze dziesięcinę ze wsi Smardzów 236. Kraków, 25 grudnia 1220 (1219?) Iwo, biskup krakowski, zatwierdza klasztorowi w Mstowie dziesięciny w swej diecezji, jak je znalazł w dokumentach swych poprzedników, i potwierdza tu klasztorną regułę św. Augustyna, która została udzielona klasztorowi PMarii na Piasku we Wrocławiu